กิจกรรม 2 (วจนะพิธีกรรมเปิด)
“ตะเกียงเจ้าพายุ”
เราจะใช้ตะเกียงเจ้าพายุเป็นสัญลักษณ์เด่นของการสวดภาวนา
อุปกรณ์
ตะเกียงเจ้าพายุพร้อมน้ำมัน
ไม้ขีดไฟ
พระคัมภีร์
ขั้นเตรียมการ
เลือกสมาชิกคนหนึ่งให้เป็นผู้อ่านพระคัมภีร์และให้มีเวลาเตรียมตัวและฝึกซ้อมให้ดี
ดำเนินการ
ให้สมาชิกทุกคนสำรวมเพื่อการภาวนา
พิธีจุดตะเกียง : พิธีกรเชิญชวนให้สมาชิกทุกคนเข้ามาใกล้ ๆ เมื่อพร้อมแล้ว
ให้เรียนเชิญประธาน จุดตะเกียง
บทอ่าน : ยอห์น 14:15-17,26 (คำสัญญาถึงการส่งพระจิตเจ้า)
รำพึงถึงเรื่องไฟในตะเกียง : ให้ประธานได้แบ่งปันความคิดในประเด็นที่แนะนำดังนี้
•สายลมและเปลวไฟ….สองสิ่งนี้มักจะอยู่ร่วมกันไม่ได้ ถ้ามีสิ่งหนึ่งอีกสิ่งหนึ่ง
ก็ต้องหายไป
•เปลวไฟ แสงสว่างไสว หรือความร้อนแรง คือ แสงของพระคริสต์เจ้าที่กำลัง
เผาไหม้อยู่ภายในจิตใจของเราแต่ละคน
•สายลม หรือการพัดผ่าน เสียงเรียกให้เกิดการเปลี่ยนแปลง เป็นเสียงเรียกให้เรา
แต่ละคนได้เจริญเติบโตขึ้นภายในองค์พระคริสต์เจ้า
•ตะเกียงเจ้าพายุนี้เป็นสัญลักษณ์ถึงการประทับอยู่ขององค์พระจิตเจ้าท่ามกลางเรา
สายลมและเปลวไฟรวมกันอยู่ได้ ณ ที่นี่ เพราะเรามีพระจิตเจ้าทรงเป็นผู้ที่รักษาไฟ
แห่งความเชื่อศรัทธาให้ธำรงคงอยู่ และยังทรงเป็นผู้ป้องกันภัยอันตรายที่จะมาทำให้
ความเชื่อศรัทธาของเราสูญหายไป
•แสงแห่งตะเกียงเป็นสัญลักษณ์ถึงองค์พระคริสต์เจ้า โคมแก้วที่ครอบเป็นสัญลักษณ์
หมายถึงพระจิตเจ้าที่ทรงเป็นผู้ปกปักรักษา น้ำมันแทนน้ำมันคริสมาและคำมั่นสัญญา
ถึงการเป็น “ตราประทับของพระจิตเจ้า” ใส้ตะเกียงเป็นสิ่งที่หมายถึงตัวของพวกเรา
แต่ละคนและความต้องการที่จะเรียกร้องหาพระจิตเจ้าเพื่อจะได้รักษาไฟแห่งความรัก
ในองค์พระคริสต์เจ้าให้ลุกโชติช่วงอยู่เสมอ
(เมื่อพูดเสร็จแล้วให้หยุดสักครู่เพื่อให้สมาชิกได้ตริตรองและกำหนดข้อตั้งใจของตนเอง)
พิธีปิด
ผู้นำ : เชิญเสด็จลงมาเถิดพระจิตเจ้าข้า เชิญเสด็จลงมาเพิ่มไฟแห่งความรักต่อพระเยซูคริสต์
ในจิตใจของพวกลูกให้มากยิ่งขึ้น โปรดส่งสายลมเพื่อพัดพาจิตใจพวกลูกให้มีความ
เข้มแข็งและเติบโตในความเชื่อให้มากยิ่งขึ้นด้วยเถิด
ทุกคน : อาแมน (ให้ตะเกียงนี้ลุกอยู่ตลอดการเข้าเงียบในวันนี้)
