📖 Catechesi Tradendae | ข้อ 59
บทที่ 8 ความปิติยินดีของความเชื่อท่ามกลางโลกที่วุ่นวาย

ภาษาที่เหมาะแก่การอธิบายข้อความเชื่อ

     59. ปัญหาที่ใกล้เคียงกับปัญหาที่กล่าวมาข้างต้นก็คือเรื่องภาษา ซึ่งเป็นปัญหาที่ยังถกเถียงกันอยู่อย่างเผ็ดร้อนจนทุกวันนี้

           เราต้องเห็นลักษณะที่เป็นปฏิบท คือ ในขณะที่การศึกษาปัจจุบัน เช่น วิชาการสื่อสาร วิชาอรรถศาสตร์ และวิชาสัญลักษณวิทยา ต่างให้ความสำคัญแก่ภาษาเป็นภาคพิเศษ แต่ในเวลาเดียวกัน ภาษาก็กำลังถูกใช้ไปในแนวทางที่ผิดเพื่อสร้างความลี้ลับน่าฉงนในทางอุดมการณ์ เพื่อชักจูงประชาชนให้มีความคิดเหมือนกัน และทำให้มนุษย์ลดศักดิ์ศรีลงมาเป็นเพียงวัตถุอย่างหนึ่งเท่านั้น

           ทั้งหมดนี้มีอิทธิพลอย่างกว้างขวางต่อการสอนคำสอน เพราะการสอนคำสอนจำเป็นต้องใช้ภาษาที่เหมาะสมกับเด็กและเยาวชนในยุคปัจจุบัน และกับคนอื่น ๆ อีกมากมายหลายประเภท เช่น ภาษาสำหรับนักศึกษา ปัญญาชน และนักวิทยาศาสตร์ ภาษาชาวบ้านซื่อ ๆ ที่ไม่ได้รับการศึกษาหรือภาษาสำหรับคนพิการ เป็นต้น

          นักบุญออกุสตินได้ประสบปัญหาเดียวกันนี้ และได้หาทางออกสำหรับสมัยของท่าน จึงได้มีวรรณกรรมที่มีชื่อเสียงชิ้นหนึ่งเกิดขึ้นจากปลายปากกาของท่าน คือ “ว่าด้วย การสอนคำสอนแก่ผู้เริ่มต้น” (De Catechizandis Rudibus)

         ในการสอนคำสอนก็เช่นเดียวกับในวิชาเทววิทยาคือ เรื่องภาษาเป็นปัญหาอันดับแรก แต่ก็มีเหตุผลที่กำกับไว้ ณ ที่นี้ว่าการสอนคำสอนจะใช้ภาษาที่ทำให้เนื้อหาความเชื่อเปลี่ยนแปลงไม่ได้ ไม่ว่าด้วยเหตุผลใดแม้ว่าจะแสร้งทำให้เป็นวิชาการก็ตาม

         ภาษาที่ฉ้อฉลหลอกลวงล้วนไม่ดีทั้งนั้น ตรงกันข้ามกฎสูงสุดก็คือ ความก้าวหน้าทางวิชาการในเรื่องภาษาต้องรับใช้การสอนคำสอนให้สามารถ “พูด” หรือ “สื่อ” เนื้อหาทั้งหมดของคำสอนไปสู่เด็ก และเยาวชนในปัจจุบัน โดยจะต้องไม่มีการบิดเบือนเป็นอันขาด

— นักบุญสมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 2
Catechesi Tradendae (การสอนคำสอนในยุคปัจจุบัน), ข้อ 59