วันที่ ๒๗ ธันวาคม
นักบุญยอห์น อัครสาวก
Saint John the Apostle
องค์อุปถัมภ์ : ต่อต้านเพลิงไหม้, ต่อต้านยาพิษ, นักประพันธ์, ผู้จัดการศิลป์, คนขายหนังสือ, ผู้เข้าเล่มหนังสือ, เหยื่อที่ถูกเผา, ผู้แต่ง, บรรณาธิการ, ช่างทำแบบพิมพ์, นักวาด, มิตรภาพ, คนทำกระดาษ, ผู้พิมพ์, ผู้จัดจำหน่าย, ช่างฟอกหนัง, นักเขียน, นักเทวศาสตร์
สิ่งสื่อแทนถึงท่าน : หนังสือ, หม้อ, จอกกาลิกษ์, จอกกาลิกษ์ พร้อมภาพลวงของงูในถ้วย เป็นจอกแห่งทุกขเวทนา ที่พระเยซูเคยตรัสถึง, นกอินทรี สื่อแทนถึงบทบาทของท่านในฐานะผู้นิพนธ์พระวรสาร, งู
ยอห์นเป็นบุตรของเศเบดี เป็นชาวประมงที่ร่ำรวยของเมืองเบทไซดา และมารดาชื่อ ซาโลเม ซึ่งเป็นสตรีคนหนึ่งที่ได้อุทิศตัวในการคอยให้บริการพระเยซูเจ้า และเป็นน้องชายของยากอบ
นักบุญยอห์นและพี่ชายของท่านคือ นักบุญยากอบ ได้รับการศึกษาอบรมในกลุ่มพวกรักชาติ (Zealot) ซึ่งทั้งนี้เราจะเห็นได้จากคำพูดโต้ตอบของท่านที่เต็มไปด้วยชีวิตชีวาและร้อนแรง ครั้งแรกท่านคงเป็นศิษย์ของนักบุญยอห์น บัปติส ต่อมานักบุญ ยอห์น บัปติสได้แนะนำให้ท่านติดตามพระเยซูเจ้า
ท่านถูกเรียกให้เป็นอัครสาวกโดยพระเยซูเจ้าในปีแรกของพันธกิจของพระองค์ ยอห์นเป็น "ศิษย์ที่พระองค์ทรงรัก" และเป็นคนเดียวในอัครสาวกสิบสองคนที่ไม่ทอดทิ้งพระเยซูในเวลาที่พระองค์รับพระมหาทรมาน ยอห์นยืนอย่างซื่อสัตย์ภักดีที่เชิงไม้กางเขน และพระเยซูคริสต์ทรงมอบให้ท่านเป็นผู้ดูแลพระมารดาของพระองค์
ยอห์นดำเนินชีวิตในช่วงต่อมาที่เยรูซาเล็มและที่เมืองเอเฟซัส ท่านตั้งกลุ่มคริสตชนหลายแห่งในเอเชียไมเนอร์ ธรรมประเพณีเล่าว่าท่านถูกนำตัวไปที่โรมภายใต้คำสั่งของจักรพรรดิโดมีเทียน ท่านถูกโยนลงกะทะที่ต้มน้ำมันเดือดแต่ท่านไม่เป็นอันตราย ท่านถูกขับไล่ไปอยู่ที่เกาะ Pathmos หนึ่งปี ท่านมีชีวิตยืนยาวกว่าอัครสาวกคนอื่นๆ ท่านเสียชีวิตที่เอเฟซัสประมาณปี ค.ศ.๑๐๐
ยอห์นได้ชื่อว่าอัครสาวกแห่งความรัก ซึ่งเป็นคุณธรรมที่ท่านได้เรียนรู้จากพระเยซูคริสต์ พระอาจารย์ของท่าน และเป็นสิ่งที่ท่านได้สอนและปฏิบัติเป็นตัวอย่าง "ศิษย์ที่พระองค์ทรงรัก" ท่านนี้เสียชีวิตที่เมืองเอเฟซัส มีวัดแห่งหนึ่งสร้างขึ้นเหนือสุสานของท่าน ซึ่งภายหลังถูกดัดแปลงเป็นสุเหร่าของศาสนาอิสลาม
ยอห์นได้รับชื่อให้เป็นผู้เขียนพระวรสารและจดหมายสามฉบับ แม้ว่านักวิชาการส่วนมากเชื่อว่าการรวบรวมสุดท้ายของพระวรสารกระทำโดยคนอื่นก่อนท่านสิ้นใจ หนังสือวิวรณ์ก็ได้ใช้ชื่อท่านเป็นผู้เขียนด้วย
นักบุญยอห์นได้บรรจงวางการไขแสดงของพระเจ้าให้โลก ได้รู้จักพระบุคคลของพระคริสตเจ้าโดยให้ เป็นศูนย์กลางของพระวรสารของท่าน นั่นก็คือ พระเยซูเจ้าทรงเป็นพระบุตรของพระเจ้าและได้ทรงแสดงพระองค์ว่าเป็นบุตรพระเจ้าจริงๆ โดยอาศัยถ้อยคำที่ว่า “เราเป็น” และด้วยการสำแดงพระองค์จริงๆ หลายครั้งด้วยกัน ซึ่งนักบุญยอห์นถือว่าเป็นการเป็น “พยาน” หรือเป็น “พระภารกิจของพระองค์” ที่สำคัญที่สุด คือ การได้รับ เกียรติมงคลของพระเยซูเจ้าในธรรมล้ำลึกแห่งปัสกา และหมายสำคัญนี้ก็ได้รับการรื้อฟื้นเรื่อยมาในชีวิตของพระศาสนจักรและในศีลศักดิ์สิทธิ์ซึ่งพระองค์สถิตอยู่ ส่วนจดหมายของท่านก็เป็นการสืบทอดคำสั่งสอนของท่านต่อจากพระวรสารนั่นเอง พระเจ้าทรงเป็น “ความรักและแสงสว่าง” และหน้าที่ของคริสตชนในเรื่องความรักเมตตา และการระวังเอาใจใส่ต่อสู้กับบาป เป็นเรื่องที่สำคัญในบทจดหมายของท่าน
