วันที่ ๒๘ ธันวาคม
ทารกผู้วิมล
Holy Innocents
องค์อุปถัมภ์ : ทารก, การร้องประสานเสียงของเด็กๆ, คณะนักขับเด็ก, เด็กเล็กๆ
เรื่องของทารกผู้วิมลถูกเล่าไว้ในพระวรสารนักบุญมัทธิว บทที่ ๒:๑๖-๑๘
ครั้งนั้น กษัตริย์เฮโรด เมื่อทราบว่าพระองค์ถูกลวงโดยพวกนักปราชญ์ทั้งสาม ก็โกรธจัด สั่งให้ทหารฆ่าทารกชายอายุตั้งแต่ ๒ ขวบลงมาในเมืองเบ็ธเลเฮมและเมืองชายแดน เหตุการณ์นี้สำเร็จตามคำทำนายของประกาศกเยเรมีห์ ที่ว่า "มีเสียงร้องไห้คร่ำครวญในรามาห์ ราเชลร่ำไห้ต่อการตายของลูกๆ เธอไม่รับการปลอบบรรเทาใดๆ"
พิธีกรรมทางกรีกกล่าวว่าเฮโรดฆ่าเด็กจำนวน ๑๔,๐๐๐ คน ทางซีเรียกล่าวว่า ๖๔,๐๐๐ คน และนักเขียนในยุคกลางเล่าว่า ๑๔๔,๐๐๐ คนตามหนังสือวิวรณ์บทที่ ๑๔ ข้อ ๓ แต่นักเขียนยุคใหม่ลดจำนวนเด็กลงอย่างมากเพราะเบ็ธเลเฮมเป็นเมืองค่อนข้างเล็ก Knabenbauer กล่าวว่ามีเพียง ๑๕ หรือ ๒๐ คน Bisping ว่ามี ๑๐ หรือ ๑๒ คน และ Kellner คิดว่ามีเพียง ๖ คน
อย่างไรก็ตาม การกระทำอันโหดร้ายของเฮโรดครั้งนี้ไม่ได้ถูกกล่าวถึงโดยฟลาวิอุส โยเซฟุส (Flavius Josephus) นักประวัติศาสตร์ชาวยิว แม้ว่าเขาจะได้เล่าถึงเหตุการณ์เลวร้ายหลายอย่างที่กษัตริย์องค์นี้ได้ทรงปฏิบัติในปีท้ายๆ ของรัชสมัย จำนวนเด็กที่เสียชีวิตอาจน้อยจนดูไม่สำคัญเมื่อเทียบกับประพฤติกรรมอื่นๆ ของเฮโรด มาโครบิอุส (Macrobius) เล่าว่าเมื่อจักรพรรดิออกุสตุสทรงทราบว่าลูกชายเฮโรดถูกสังหารด้วยคำสั่งของเขาเอง พระองค์ตรัสว่า "เป็นหมูของเฮโรดยังดีกว่าเป็นลูกชายของเขา" ตามกฎบัญญัติของชาวยิวห้ามรับประทานเนื้อหมู ดังนั้น หมูจึงไม่ถูกฆ่า พระศาสนจักรยุคกลางเชื่อถือเรื่องการสังหารทารกผู้วิมล อเบลาร์ด (Abelard) ได้บรรจุบทขับร้องวันฉลองทารกผู้วิมลไว้ในหนังสือพิธีกรรมที่เขาเขียน
เราไม่อาจกำหนดแน่นอนถึงวันเวลาการตายของทารกผู้วิมล ที่เรารู้คือพวกทารกถูกสังหารภายในเวลา ๒ ปีนับแต่การปรากฏของดวงดาวแก่นักปราชญ์ทั้งสาม พระศาสนจักรถือว่าทารกเหล่านี้เป็นมรณสักขี นักบุญออกัสตินกล่าวในบทเทศน์ของท่านว่าเด็กเหล่านี้เป็นหน่อแรกของพระศาสนจักรที่ถูกเบียดเบียน พวกเขาไม่เพียงแต่พลีชีพเพื่อพระคริสต์เท่านั้น แต่ยังสิ้นใจในพระองค์ด้วย
พระศาสนจักรกำหนดให้มีการฉลองรำลึกถึงทารกผู้วิมลแต่เมื่อใดนั้นไม่มีหลักฐาน แต่คงจะไม่เกินสิ้นศตวรรษที่ ๔ และไม่ช้าไปกว่าปลายศตวรรษที่ ๕
