คำสอนเรื่องการโลภอาหาร (Gluttony)
การโลภอาหารคือความรักในการปล่อยตัวกินอาหารและดื่ม(สุรา)มากเกินไป
ลูกรัก เราเป็นคนโลภอาหารเมื่อเรากินอาหารมากเกินกว่าที่ร่างกายต้องการ หรือเมื่อเราดื่มมากจนขาดสติสัมปชัญญะ... ช่างเป็นความชั่วร้ายที่น่าละอาย! การปล่อยตัวเช่นนี้ทำให้เราอยู่ในสภาพที่ต่ำกว่าสัตว์เสียอีก เพราะสัตว์ไม่เคยดื่มน้ำมากกว่าเพื่อดับกระหาย พวกมันกินและดื่มพออิ่มเท่านั้น ส่วนมนุษย์เมื่อรับประทานอิ่มแล้ว เราก็ยังหาของขบเคี้ยวที่มีรสชาติหอมหวานกินต่อไปอีก และจิบบรั่นดีปิดท้าย! เป็นภาพที่น่าสงสาร เมื่อเรากินดื่มจนลุกเดินไม่ไหว และกลิ้งตกบ่อหรือหกล้มอยู่ในโคลนตมเป็นที่หัวเราะเยาะของผู้คนโดยเฉพาะกลุ่มเด็กเล็ก
ลูกรัก หากเราเกิดตายขึ้นมาในสภาพที่น่าสะอิดสะเอียนเช่นนั้น เราคงไม่มีเวลาเตรียมตัวที่ดีได้ และคงอยู่ในสภาพเช่นนั้นเมื่อเข้ารายงานตัวอยู่ในพระหัตถ์ของพระเจ้า วิญญาณของเราคงตกใจและมึนงงเมื่อตกอยู่ในสภาพเช่นนั้น และอาจความหวาดหวั่นยิ่งขึ้นเมื่อพบว่ากำลังเข้าไปอยู่ในขุมนรก... จงอย่าปล่อยตัวกินและดื่มตามใจปาก เพราะนั่นเป็นการทำลายสุขภาพกายและการเสียวิญญาณ...
ลูกรัก การไม่รู้จักประมาณตนและความลุ่มหลงในสุรายาเมา ต้องพึ่งแพทย์ในการรักษาพยาบาล... แทบทุกวันมีข่าวคนเมาและหกล้มขาหัก หรือบางทีก็ตกน้ำเสียชีวิตขณะเดินข้ามสะพานไม้... การไม่รู้จักประมาณตนและการดื่มจนเมามายเป็นสิ่งที่อยู่คู่กับเศรษฐีใจชั่ว... พวกเขาอาจต้องชดใช้ในนรกสำหรับความสนุกชั่วครู่ในโลกพวกเขาจะต้องอดโซและกระหายหาน้ำดื่มไม่ได้เลยแม้แต่หยดเดียวขณะที่ร่างกายกำลังถูกไฟเผาผลาญตลอดนิรันดร...
ลูกรัก เราอาจไม่ได้คิดถึงสิ่งนี้ แต่นี่คือความจริงที่จะเกิดกับพวกเราบางคน และอาจจะเกิดกับบางคนก่อนสิ้นปีนี้เสียอีก! นักบุญเปาโลกล่าวว่า ผู้ที่ปล่อยตัวกินและดื่มมากเกินไปจะไม่ได้เข้าสู่พระอาณาจักรของพระเจ้า ให้เราคิดคำนึงถึงคำกล่าวเหล่านี้ให้ดี ให้ดูบรรดานักบุญเป็นตัวอย่าง พวกเขาใช้ชีวิตด้วยการใช้โทษบาปขณะที่พวกเราใช้ชีวิตอย่างร่าเริงสนุกสนาน นักบุญเอลิซาเบธ พระราชินีแห่งโปรตุเกส (1271-1331) ทรงอดอาหารตลอดเทศกาลเตรียมรับเสด็จพระคริสตสมภพ และทรงอดอาหารต่อตั้งแต่วันฉลองนักบุญยอห์น บัปติสต์ (24 มิ.ย.) จนถึงวันสมโภชแม่พระได้รับเกียรติยกขึ้นสวรรค์ (15 ส.ค.) หลังจากนั้นก็อดอาหารต่ออีกจนถึงวันฉลองนักบุญไมเคิ้ล (29 ก.ย.) นอกจากนั้นทุกวันศุกร์, วันเสาร์ และทุกวันก่อนวันสมโภชแม่พระและอัครสาวก พระนางเสวยเพียงขนมปังกับน้ำเปล่าเท่านั้น. กล่าวกันว่านักบุญแบรนาร์ด (778-842 : นักบุญองค์อุปถัมภ์ของเกษตรกร) ดื่มน้ำมันพืชแทนเหล้าองุ่น ขณะที่นักบุญอิสิโดเร (560-636 : นักปราชญ์และนักบุญองค์อุปถัมภ์ของโลกคอมพิวเตอร์และนักศึกษา) ไม่เคยรับประทานอาหารโดยปราศจากน้ำตา!
เราควรจัดการเรื่องการกินอาหารให้เป็นประโยชน์ต่อการสะสมทรัพย์สมบัติในเมืองสวรรค์ เราสามารถเสียสละข้าวของต่างๆ ได้มากมาย การกระทำเช่นนี้จะเป็นที่พอพระทัยของพระเจ้าผู้พระทัยดี แต่เรามักจะทำตามความต้องการของปากมากกว่า ทำให้วิญญาณของเราจมน้ำ และสำลักเหล้าองุ่นและอาหาร
ลูกรัก พระเจ้าจะไม่ตรัสกับเราในวันพิพากษาว่า “ขอบัญชีการดูแลสุขภาพของลูก” แต่จะตรัสถามว่า “ขอบัญชีการดูแลวิญญาณของลูกว่าลูกได้ทำอะไรไปบ้าง?”... แล้วลูกจะตอบพระองค์อย่างไร? ลูกดูแลวิญญาณของลูกเหมือนกับที่ดูแลร่างกายไหม? ลูกรัก อย่ากินตามใจปากอีกเลย แต่จงปฏิบัติตามนักบุญเหล่านั้น ให้เราทำพลีกรรมในแบบเดียวกัน นักบุญเหล่านั้นไม่เคยปล่อยตัวอยู่ในความสนุกสนานของโลกเลย พวกท่านมีความสุขในการรับพระกายและพระโลหิตของพระเยซูคริสตเจ้า ให้เราเดินตามรอยเท้าของบรรดานักบุญในโลกนี้ และเราจะได้รับมงกุฎดังที่พวกท่านได้รับในเมืองสวรรค์
**** ขอบคุณข้อมูลจากคุณพ่อวิจิตต์ แสงหาญ เจ้าอาวาสวัดเซนต์จอห์น
แปลจาก http://saints.sqpn.com/stj18032.htm
