📖 Catechesi Tradendae | ข้อ 22
บทที่ 3 การสอนคำสอนในงานอภิบาลและในงานธรรมทูตของพระศาสนจักร

การสอนคำสอนกับประสบการณ์ชีวิต

         22. เป็นสิ่งไร้ประโยชน์ที่จะเน้นว่า การปฏิบัติอยู่เหนือทฤษฎี คริสต์ศาสนาจำเป็นต้องมีทั้งสองอย่าง ความมั่นใจในความคิดที่ถูกต้องและความคิดอย่างรอบคอบจะต้องนำไปสู่การปฏิบัติที่กล้าหาญและจริงจัง ความพยายามที่จะอบรมสัตบุรุษให้เจริญชีวิตเป็นศิษย์ของพระเยซูคริสต์ในปัจจุบันนี้ เรียกร้องและช่วยทำให้พบความลึกซึ้งของรหัสธรรมของพระเยซูคริสต์ในประวัติศาสตร์แห่งความรอด

          เป็นสิ่งไร้ประโยชน์เช่นเดียวกันที่จะเรียกร้องให้ล้มเลิกการศึกษา “สาร” ของพระเยซูคริสต์อย่างจริงจังและอย่างเป็นระเบียบ แล้วให้มามุ่งเน้นประสบการณ์ชีวิต เพราะว่าไม่มีใครบรรลุถึงความจริงทั้งหมดได้โดยอาศัยประสบการณ์ส่วนตัวเพียงอย่างเดียว หรือโดยปราศจากความเข้าใจอย่างเพียงพอถึงสารของพระเยซูคริสต์ ซึ่งเป็น “หนทาง ความจริง และชีวิต” (ยน. 14:6)

          ไม่มีการขัดแย้งกันระหว่างการสอนที่เริ่มจากชีวิตจริง การสอนคำสอนตามธรรมประเพณี การสอนคำสอนตามหลักธรรม และการสอนคำสอนอย่างเป็นระบบ
         
          การสอนคำสอนที่แท้จริงนั้นจะต้องวางลำดับอย่างเป็นระบบจนเข้าถึงการไขแสดงของพระเจ้าที่ประทานแก่มนุษย์โดยผ่านทางพระเยซูคริสต์ สิ่งจารึกอยู่ในความทรงจำของพระศาสนจักรและในพระคัมภีร์ ซึ่งถ่ายทอดจากยุคหนึ่งไปสู่อีกยุคหนึ่งโดยการปฏิบัติในชีวิต ซึ่งเรียกว่า ธรรมประเพณี

         การไขแสดงนั้นมิได้แยกออกจากชีวิตหรือเป็นส่วนเกินของชีวิต แต่เกี่ยวข้องกับความหมายสูงสุดของชีวิต และช่วยส่องทางให้แก่ชีวิตนั้นโดยทางพระวรสาร ซึ่งอาจจะกระตุ้นให้เกิดแรงบันดาลใจ หรือให้ทบทวนการใช้ชีวิต

          ดังนั้น เราจึงสามารถขนานนามครูสอนคำสอน โดยเฉพาะพระสงฆ์ ด้วยถ้อยคำของสภาสังคายนาสากลวาติกันที่ 2 ว่า “ผู้อบรม (มนุษย์และชีวิตของเขา) ในความเชื่อ” (PO ข้อ 6, AAS 58 [1966], 999)

— นักบุญสมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 2
Catechesi Tradendae (การสอนคำสอนในยุคปัจจุบัน), ข้อ 22