วันที่ ๔ ธันวาคม
นักบุญยอห์นแห่งดามัสกัส
Saint John of Damascus
นักบุญยอห์นแห่งเมืองดามัสกัส (ปี ๖๗๖-๗๔๙) เป็นที่รู้จักดีที่สุดในฐานะผู้ปกป้องศิลปศักดิ์สิทธิ์ของคริสตชน โดยเฉพาะในรูปแบบของไอคอน (icons) พระศาสนจักรแห่งโรมและคอนสแตนติโนเปิลยังคงเป็นหนึ่งเดียวกันในช่วงอายุของยอห์น แต่จักรพรรดิเลโอ ที่ ๓ แห่งไบแซนไทน์ได้แยกตัวออกจากธรรมเนียมเก่าแก่ของพระศาสนจักร โดยกล่าวหาว่าการนมัสการภาพไอคอนถือเป็นบาปกราบกรานรูปเคารพ
ยอห์นเติบโตมาภายใต้การปกครองของมุสลิมในเมืองดามัสกัส แต่บิดามารดาของท่านเป็นคริสตชนที่มีความเชื่อแน่นแฟ้น การศึกษาดีเลิศของยอห์น โดยเฉพาะในด้านเทววิทยาได้เตรียมความพร้อมแก่ท่านในการปกป้องรักษาธรรมเนียมภาพไอคอนศักดิ์สิทธิ์
ในปี ๗๒๐ ยอห์นเริ่มต่อต้านอย่างเปิดเผยต่อคำสั่งของจักรพรรดิที่ห้ามมีภาพศักดิ์สิทธิ์ ท่านเขียนหนังสือหลายเล่ม ประเด็นสำคัญของข้อโต้แย้งมี ๒ ประการ คือ ๑. คริสตชนไม่ได้นมัสการภาพ แต่โดยอาศัยภาพเหล่านั้น พวกเขานมัสการพระเจ้า และให้ความเคารพในการระลึกถึงพวกนักบุญ และ ๒. ยอห์นยืนยันว่าการที่พระคริสต์บังเกิดมารับสภาพเป็นมนุษย์ก็คือข้อสนับสนุนให้พระศาสนจักรวาดภาพพระองค์ได้
ปี ๗๓๐ ยอห์น ซึ่งทำหน้าที่เป็นผู้ปกป้องศิลปศักดิ์สิทธิ์ของชาวคริสต์อย่างเป็นทางการ ได้เป็นศัตรูอย่างถาวรของจักรพรรดิ พระองค์ใช้ให้คนเขียนจดหมายปลอมลายเซ็นของยอห์นว่าได้รับข้อเสนอที่จะหักหลังผู้ปกครองชาวมุสลิมแห่งเมืองดามัสกัส
คาลิฟผู้ครองนครเชื่อว่าจดหมายนั้นเป็นจริง พระองค์ออกคำสั่งให้ตัดศีรษะยอห์น แต่ตามชีวประวัติของท่านที่คงเหลือเพียงเล่มเดียวกล่าวว่าพระนางมารีย์ได้ต่อคืนศีรษะให้ท่านอย่างน่าอัศจรรย์ และยอห์นสามารถทำให้ผู้ปกครองมุสลิมเชื่อในความบริสุทธิ์ของท่านได้ในที่สุด หลังจากนั้น ยอห์นตัดสินใจเป็นฤาษีและบวชเป็นพระสงฆ์
งานเขียนด้านเทววิทยาของยอห์นมีอิทธิพลลึกซึ้งต่อนักบุญโทมัส อไควนัส และอีกหลายศตวรรษให้หลัง บทเทศน์ของท่านเรื่องการเสด็จขึ้นสู่สวรรค์ทางกายของพระนางมารีย์ก็ถูกอ้างอิงโดยพระสันตะปาปาปีโอ ที่ ๑๒ เมื่อพระองค์ทรงให้นิยามข้อความเชื่อเรื่องนี้
บทขับร้องและกวีนิพนธ์ของยอห์นแห่งดามัสกัสยังถูกใช้ในพิธีกรรมของศาสนจักรออร์โธด็อกซ์ตะวันออกมาจนทุกวันนี้
