วันที่ ๒๗ กันยายน
นักบุญวินเซนต์ เดอ ปอล
Saint Vincent de Paul
องค์อุปถัมภ์ : ต้านโรคเรื้อน, พี่น้องแห่งกิจกุศล, ซิสเตอร์คณะธิดาเมตตาธรรม, ชุมชนเผื่อแผ่, กิจการงานกุศล, คนทำงานการกุศล, ม้า, พนักงานโรงพยาบาล, โรงพยาบาล, คนโรคเรื้อน, นักโทษ, บทความที่สาปสูญ, ความช่วยเหลือทางจิตวิญญาณ, อาสาสมัคร
สิ่งสื่อแทนถึงท่าน : นักบวชอุ้มทารก, นักบวชช่วงศตวรรษที่ ๑๖ กระทำกิจกุศลอยู่, พระสงฆ์ที่ถูกล้อมรอบด้วยกลุ่มซิสเตอร์คณะธิดาเมตตาธรรม, ลูกปืนใหญ่ และ ดาบ
เราไม่ทราบปีเกิดแน่ชัดของนักบุญวินเซนต์ เดอ ปอล แต่คาดว่าอยู่ระหว่างปี ๑๕๗๖ และ ๑๕๘๑ ท่านเกิดมาในครอบครัวยากจนทางตะวันตกเฉียงใต้ของฝรั่งเศส แต่ได้รับพระพรด้านสติปัญญา ท่านเรียนเทววิทยาตั้งแต่อายุ ๑๕ ปี ต่อมา หลังจากได้รับศีลบวชเป็นพระสงฆ์ในปี ๑๖๐๐ ท่านทำหน้าที่เป็นครูสอนนักเรียนในเมืองตูลูส
ระหว่างการเดินทางในทะเลปี ๑๖๐๕ ท่านถูกโจรสลัดตุรกีจับและขายเป็นทาส ท่านทำงานทาสอยู่จนถึงปี ๑๖๐๗ ผู้เป็นนายทาสซึ่งกลับใจเพราะการเทศน์สอนของท่าน ได้ช่วยท่านหลบหนีออกจากตูนิเซีย ท่านพำนักที่โรม ใช้เวลาศึกษาค้นคว้า พร้อมกับทำหน้าที่ผู้อบรมและแนะนำชีวิตฝ่ายจิตให้ลูกหลานตระกูลชนชั้นสูงของฝรั่งเศส
หลังได้รับอิสระ ท่านเดินทางกลับไปยังประเทศฝรั่งเศส และทำงานเป็นพระสงฆ์ประจำสังฆมณฑล และใกล้ๆ กับเขตสังฆมณฑลนั้นนั่นเอง ท่านก็ได้ก่อตั้งองค์กรที่จะให้ความช่วยเหลือผู้ยากไร้ ผู้เจ็บไข้ได้ป่วย และผู้ต้องการการดูแลพยาบาลเป็นพิเศษ รวมถึงจัดสรรหางานให้กับผู้สิ้นไร้ไม้ตอก ไม่มีงานทำ ตลอดจนประกอบกิจกุศล และ สาธารณประโยชน์อื่นๆ
ท่านได้เป็นจิตตาภิบาลประจำราชสำนัก ของพระเจ้าเฮนรี่ที่ ๔ แห่งฝรั่งเศส และด้วยความร่วมมือกับ นักบุญหลุยส์ เดอร์ มาริยัก (Louise de Marillac) ท่านได้ก่อตั้งคณะการกุศล กลุ่มซิสเตอร์คณะธิดาเมตตาธรรม ซึ่งเป็นคณะนักบวชหญิงคณะแรกที่ทำงานกับคนจน คนป่วยและนักโทษ และสถาปนาคณะพระสงฆ์แห่งพันธกิจ หรือ ลาซาริสท์ Congregation of Priests of the Mission (Lazarists) ขึ้นมา โดยยังคงเป็นคณะที่ทำงานเพื่อผู้ยากไร้ ผู้ตกเป็นทาส ผู้ถูกทอดทิ้ง ผู้ถูกละเลย และชนชั้นล่างเป็นสำคัญ
แรกเริ่มนั้น วินเซนต์เลือกเป็นพระสงฆ์เพราะต้องการจะมีชีวิตมั่นคงสะดวกสบาย แต่ได้เกิดการเปลี่ยนแปลงในจิตใจเมื่อท่านฟังแก้บาปชาวนาใกล้ตายคนหนึ่ง แล้วด้วยความรู้สึกเห็นใจคนจน ท่านเริ่มภารกิจก่อตั้งสถาบันช่วยเหลือพวกเขาทั้งทางวัตถุและจิตใจ
ภายใต้การบริหารของนักบุญหลุยส์ คณะได้รวบรวมเงินบริจาคให้ท่านวินเซนต์ใช้แจกจ่ายแก่ผู้จำเป็น การช่วยเหลือยังเผื่อแผ่ไปถึงครอบครัวที่มีเด็กๆ ถูกทอดทิ้ง สถานพยาบาลผู้สูงวัย และอาคารที่คนจน ๔ หมื่นคนต้องพักอาศัยร่วมกัน ท่านยังพยายามช่วยเหลือผู้อพยพ และช่วยคนที่ถูกขายเป็นทาสในต่างประเทศด้วย
ท่านได้รับความยกย่องต่อกิจการดีเหล่านี้ แต่ท่านก็ยังคงความถ่อมตน ท่านใช้ประโยชน์จากชื่อเสียงและสายสัมพันธ์เพื่อช่วยคนจนและทำให้พระศาสนจักรมั่นคง ในด้านข้อความเชื่อ ท่านเป็นผู้ต่อต้านลัทธิเจนเซนอย่างแข็งขัน พวกเจนเซนเป็นเฮเรติกที่ปฏิเสธความเป็นสากลของความรักของพระ และไม่สนับสนุนการรับศีลมหาสนิท ท่านยังช่วยเหลือฟื้นฟูคณะนักบวชหลายคณะในฝรั่งเศส
ท่านเสียชีวิตเมื่อวันที่ ๒๗ กันยายน ๑๖๖๐ พระสันตะปาปาเคลเมนต์ ที่ ๑๒ ประกาศตั้งท่านเป็นนักบุญในปี ๑๗๓๗ ในปี ๑๘๓๕ บุญราศีเฟรเดอริก โอซานัมเชิดชูท่านเป็นแรงบันดาลใจ ตั้งชื่อองค์กรคาทอลิกช่วยบรรทุกข์คนจน ตามชื่อของท่านว่า สมาคมนักบุญวินเซนเดอปอล
