การมีน้ำใจ
ความหมาย  ใจจริง  นิสัยใจคอ  การมีใจเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่    
คำคม   “เมื่อคุณดีต่อคนอื่น  คุณก็ดีต่อตัวเอง”
 “จงจำไว้ว่า การให้ เป็นเหตุให้มีความสุขยิ่งกว่าการรับ”
 “จงให้มากกว่าที่เขาคาดหวัง และให้ด้วยความยินดี”
 “จงมีอัธยาศัยไมตรีอันดีกับทุกคน”
 “จงยินดีในความสำเร็จของผู้อื่น”

ประโยชน์ของการมีน้ำใจ
 1.ทำให้เกิดความรัก และการเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ การช่วยเหลือในสังคม
 2.ชีวิตมีความสุข
3.เป็นที่ยอมรับของสังคม

โทษของการไร้น้ำใจ  
1.เกิดการเห็นแก่ตัว  เอารัดเอาเปรียบ
2.ชีวิตไม่มีความสุข
3.ไม่เป็นที่ยอมรับของสังคม

เนื้อหาในพระคัมภีร์ 
“อย่าเกลียดชังที่น้องของเจ้าอยู่ในใจ  แต่เจ้าจงตักเตือนเพื่อนบ้านของเจ้า” ( ลนต 19 : 17 )

 “ถ้าเขาจะขอสิ่งใดจากท่าน ก็จงให้อย่าเมินหน้าจากผู้ที่อยากขอยืมจากท่าน”( มธ 5 : 42 )

“จงให้แก่ทุกคนที่ขอจากท่าน   และถ้าใครได้ริบของของท่านไป อย่าทวงเอาคืน” ( ลก 6 : 30 )

“จงเห็นอกเห็นใจช่วยธรรมิกชนเมื่อเขาขัดสน  จงมีน้ำใจอัธยาศัยไมตรี”( รม 12 : 13 )

“ทุกคนจงให้ตามที่เขาได้คิดหมายไว้ในใจ   มิใช่ให้ด้วยนึกเสียดาย มิใช่ให้ด้วยการฝืนใจ เพราะว่าพระเจ้าทรงรักคนนั้นที่ให้ด้วยใจยินดี” ( 2 คร 9 : 7 )

“เราขอวิงวอนพวกท่านให้ตักเตือนคนที่เกียจคร้าน  หนุนน้ำใจผู้ที่ท้อใจ  ชูกำลังคนที่อ่อนกำลัง  และมีใจอดเอาเบาสู้ต่อคนทั้งปวง”( 1 ธส 5 : 14 )

“ท่านจงมีน้ำใจต่อกัน  เหมือนอย่างที่มีในพระเยซูคริสต์” ( ฟป 2 : 5 )

“และจะต้องเป็นผู้ที่ได้ชื่อว่าได้กระทำดี  เช่นได้เอาใจใส่เลี้ยงดูลูก  ได้มีน้ำใจรับรองแขก  ได้ล้างเท้าธรรมิกชน  ได้สงเคราะห์คนที่มีความทุกข์ยาก และได้บำเพ็ญคุณความดี” ( 1 ทธ 5 : 10 )

“จงกำชับให้เขากระทำดี  ให้กระทำดีมาก ๆ ให้เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ และไม่เห็นตัว” ( 1 ทธ 6 : 18 )

เรื่องสั้น  น้ำใจของเด็กขอทาน
       ชายคนหนึ่งเข้ามาในโรงแรมในลักษณะที่เมามาย เขาเมาจนกระทั่งนั่งโต๊ะไม่ติดหกล้มลงไปบนพื้น และที่นี่เองมีเด็กผู้หญิงเล็ก ๆ คนหนึ่งอายุประมาณ 8 ปี เดินเข้ามาในห้องพักของโรงแรมอย่างขลาด ๆ  กลัว ๆ หนูน้อยมองไปรอบ ๆ และเริ่มขอทานจากคนที่อยู่ที่นั่นซึ่งมีประมาณ 6 – 7 คน  เพื่อเอาเงินไปซื้อข้าว  หล่อนดูท่าทางอิดโรยและแต่งตัวปอน ๆ แต่มีใบหน้าที่หวานและสุกใส  มีชายคนหนึ่งให้เงินหล่อน 2 บาท จากนั้นหนูน้อยนั้นก็ไปขอกับชายขี้เมาคนนั้น

      “ น้า ขอเงินหนูสัก 5 บาทเถิด  หนูยังไม่ได้กินอะไรเลยมาทั้งวัน  ”
      “ไปให้พ้น  อย่ามายุ่งกับฉันนะ ไอ้หนู  ฉันเองก็ไม่ได้กินอะไรมา 3 วันแล้ว ” ชายคนนั้นคำราม
 
      ดวงตาของเด็กน้อยคนนั้นเบิกโพลงขึ้น หล่อนรู้สึกสงสารชายคนนั้นขึ้นมาทันทีและขณะนั้นเองหนูน้อยก็หันไปทางประตู จับลูกบิดและชำเลืองกลับมาดู  ลังเลใจอยู่ชั่วครู่  หนูน้อยคนนั้นก็หันกลับมายังชายเหี้ยมคนนั้น  ควักเอาเงิน 2 บาทที่หล่อนขอทานได้นั้นออกมาและพูดอย่างอ่อนหวานว่า

 “น้าคะ  ถ้าน้ายังไม่ได้ทานอะไรเลยตั้ง 3 วันแลัว  น้าเอาเงินนี้ไปเถิดค่ะ  ไปซึ้อขนมปังทานได้  ส่วนหนูอาจจะขอเงินได้มากกว่านี้ในที่อื่น ๆ ”

       คำพูดจากปากของหนูน้อยทำให้ชายขี้เมาสร่างเมาไปเลย เขารู้สึกละอายใจ เข้ามาหาเด็กหญิงคนนั้น ประคองจูบหล่อนด้วยความเอ็นดู จูงหล่อนไปยังมุมหนึ่งของห้อง  แสดงความประทับใจที่ได้ยินคำพูดและความมีน้ำใจของหล่อนที่มีต่อเขา และได้มอบกระเป๋าเงินใส่มือหนูน้อยคนนั้น  หนูน้อยก็กลับออกไปพร้อมกับได้รับการตอบแทนน้ำใจเป็นเงิน 300 บาท  ซึ่งเป็นเงินทั้งหมดที่เขามีขณะนั้น

พฤติกรรมที่ปรารถนาให้ผู้เรียนปฏิบัติ 
ให้ผู้เรียนสามารถเห็นถึงความทุกข์ยากของคนอื่น  และมีน้ำใจที่จะช่วยด้วยความเต็มใจโดยไม่หวังผลตอบแทน