ขอพระองค์ทรงนำพา
รู้สึกเสียใจ..กับมิตรภาพ ความรัก กับเพื่อนคนหนึ่ง กลัวเป็นความผิดพลาดในชีวิต จึงวอนขอต่อพระให้ลูกกล้าที่จะรักเขาต่อไป ( อุดมศานต์ มิถุนายน ค.ศ. 2003 )

ฉันเดินล้มเหน็ดเหนื่อยแสนเมื่อยล้า
มีน้ำตาเศร้าเสียใจในความหลง
มีสิ่งหนึ่งอยากเพียรขอต่อพระองค์
ขอโปรดทรงเมตตาพาลูกเดิน

ในวันนี้ลูกยังมีลมหายใจ
และความฝันมั่นรักองค์อดิศร
ยึดเส้นทางความจริงแท้อย่างแน่นอน
ไม่แคลนคลอนเดินทางอย่างมั่นใจ

อยากเป็นคนเบิกบานและเข้มแข็ง
จิตใจแกร่งมีเมตตากล้ามอบให้
พร้อมจะรักเสียสละให้อภัย
ดุจน้ำพระทัยแสนเมตตาของพระองค์