📖 Catechesi Tradendae | ข้อ 30
บทที่ 4 แหล่งที่มาของข่าวดีทั้งหมด
ความครบถ้วนของเนื้อหา
30. เกี่ยวกับเนื้อหาของการสอนคำสอนควรมุ่งสู่ความสนใจไปยัง 3 หัวข้อต่อไปนี้เป็นพิเศษ
หัวข้อแรกเกี่ยวกับความครบถ้วนสมบูรณ์ของเนื้อหา ผู้เป็นศิษย์ของพระคริสต์ย่อมมีสิทธิ์ที่จะได้รับ “พระวาจาแห่งความเชื่อ” (เทียบ ฟป. 2:17) แบบครบถ้วนสมบูรณ์ทั้งในด้านของความครบถ้วน ความสมบูรณ์ และด้านความชัดเจน ความมีชีวิตชีวา ไม่ใช่อยู่ในรูปตก ๆ หล่น ๆ มีการแปลงปน หรือแบบย่นย่อ ทั้งนี้เพื่อให้คารวกิจตามความเชื่อของพวกเขาบรรลุผลอย่างสมบูรณ์
การปล่อยปละละเลยบางเรื่องที่กระทบกระเทือนความครบถ้วนสมบูรณ์ของเนื้อหานั้น เป็นจุดอ่อนที่เป็นอันตรายของการสอนคำสอนและเสี่ยงต่อการที่จะไม่บังเกิดผลสมกับที่พระคริสตเจ้าและคริสตชุมชนหวังว่าจะได้รับตามสิทธิของตน
ดังนั้น จึงไม่เป็นการบังเอิญที่พระคริสตเจ้าทรงมีพระบัญชาสุดท้าย ให้ไปเทศนาสั่งสอน ดังที่มีบันทึกไว้ในพระวรสารนักบุญมัทธิว ซึ่งแฝงให้เห็นว่า ทรงมีพระประสงค์ในเรื่องความครบถ้วนของเนื้อหาด้วย กล่าวคือ “เราได้รับมอบอำนาจอาญาสิทธิ์ทั้งหมด เราจะอยู่กับท่านเสมอไป”
เพราะเหตุนี้เอง เมื่อคน ๆ หนึ่งได้สัมผัสกับความสูงส่งของการได้รู้จักพระคริสต์ (ฟป. 3:8) ในความเชื่อแล้ว ก็เกิดมีความปรารถนาโดยไม่รู้สึกตัวที่จะรู้จักพระองค์ให้มากขึ้นและดีขึ้น อยากจะได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับพระองค์ เพราะความจริงนั้นอยู่ในพระคริสต์ (เทียบ อฟ. 4:20-21)
ดังนั้น จึงไม่มีข้อแก้ตัวใด ๆ ที่ปฏิเสธจะให้ความรู้นี้ไม่ว่าจะเป็นส่วนใดก็ตาม เราจะเรียกว่าเป็นการสอนคำสอนได้อย่างไร ถ้าขาดการอธิบายที่ครบถ้วนถึงการสร้างมนุษย์และบาป แผนการไถ่กู้ของพระเจ้า พร้อมกับการตระเตรียมอันยาวนานและเปี่ยมด้วยความรัก แล้วทรงกระทำให้สำเร็จไป
เรื่องการอวตารของพระบุตร พระนางมารีอาผู้ปฏิสนธินิรมล พระชนนีของพระเจ้า องค์พรหมจารีตลอดกาล ผู้ทรงได้รับขึ้นสวรรค์ทั้งกายและวิญญาณ รวมถึงบทบาทของพระนางในรหัสธรรมแห่งความรอดหรือเรื่องความลึกลับซับซ้อนของความปั่นป่วนวุ่นวายที่อยู่ในตัวเรา (เทียบ 2 ธส. 2:7) และฤทธิ์เดชของพระเจ้าที่ทรงช่วยกอบกู้เราให้พ้นจากอำนาจของมัน
ความสำคัญของศีลอภัยบาปและการบำเพ็ญพรต เรื่องของคารวกิจและพิธีกรรม การประทับอยู่อย่างแท้จริงในศีลมหาสนิท การมีส่วนร่วมในชีวิตศักดิ์สิทธิ์ทั้งในชีวิตนี้และชีวิตหน้า หรือเรื่องอื่น ๆ
ดังนั้น ครูคำสอนที่ถูกต้อง ไม่มีสิทธิ์ที่จะลำดับข้อความเชื่อตามความคิดเห็นของตนโดยพลการว่าสำคัญหรือไม่สำคัญ เสร็จแล้วก็สอนเฉพาะเรื่องที่ตนพิจารณาว่าสำคัญและตัดส่วนที่ไม่สำคัญทิ้งไปเสีย
— นักบุญสมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 2
Catechesi Tradendae (การสอนคำสอนในยุคปัจจุบัน), ข้อ 30
