📖 Catechesi Tradendae | ข้อ 8 “พระอาจารย์” พระองค์เดียว

ผู้ที่สามารถสอนเช่นนี้ได้จึงนับได้ว่าเป็นผู้ที่คู่ควรกับนามว่า “พระอาจารย์” ตั้งแต่หน้าแรกจนถึงหน้าสุดท้ายของหนังสือพันธสัญญาใหม่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในพระวรสาร พระองค์ทรงได้รับสมญานามว่า “พระอาจารย์” ไม่รู้กี่ครั้งกี่หน แน่นอนว่า พวกอัครสาวก พวกสานุศิษย์ และประชาชนที่มาฟังพระองค์ ต่างก็เรียกพระองค์ว่าพระอาจารย์ด้วยความพิศวง ความไว้วางใจและความนิยมชมชอบ (พบได้หลายแห่ง เทียบ มธ. 8:19; มก. 4:38, 10:35, 13:1; ยน. 11:28)

แม้แต่พวกฟาริสี พวกสะดูสี นักกฎหมาย และชาวยิวโดยทั่วไป ก็ยังเรียกพระองค์ด้วยนามนี้ เช่น “พระอาจารย์ พวกเราใคร่จะเห็นหมายสำคัญจากท่าน” “จะต้องทำอะไรเพื่อจะได้ชีวิตนิรันดร” (ลก. 10:25 เทียบ มธ. 22:16)

แต่ที่สำคัญที่สุดก็คือ พระเยซูคริสต์ก็ทรงเรียกพระองค์เองว่า “อาจารย์” ด้วยในโอกาสที่สำคัญ เช่น “ท่านเรียกเราว่า พระอาจารย์และพระเป็นเจ้า ถูกต้องแล้ว เราเป็นเช่นนั้นจริง” (ยน. 13:13-14, เทียบ มธ. 10:25, 26:28 และข้อความอื่น ๆ ที่ตรงกัน)

และพระองค์ได้ทรงประกาศเอกลักษณ์แห่งการเป็นอาจารย์ของพระองค์ว่า

“พวกท่านมีอาจารย์แต่ผู้เดียว” (มธ. 23:8)
คือพระคริสต์

ดังนั้น เราจึงเห็นได้ว่า ตลอดเวลาสองพันปีที่ผ่านมา ประชาชนทุกชั้น ทุกเผ่าพันธุ์ และทุกชาติ ต่างขนานนามพระองค์ในทุกภาษาพูดด้วยความเคารพสักการะ เช่นเดียวกันกับนิโคเดมัสที่กล่าวไว้ว่า “เรารู้ว่าพระองค์เป็นอาจารย์ที่พระเจ้าทรงส่งมา” (ยน. 3:2)

ภาพของพระเยซูคริสต์ในฐานะพระอาจารย์นี้จึงสง่างาม ให้ความคุ้นเคย ก่อให้เกิดความประทับใจ และยังให้ความมั่นใจพร้อมกันไปอีกด้วย ภาพของพระอาจารย์ผู้ทรงเสน่ห์นี้มาจากปลายปากกาของผู้นิพนธ์พระวรสาร และงานจิตรกรรมฝาผนังตั้งแต่สมัยของคริสตชนยุคแรก ๆ ข้าพเจ้ามีความยินดีมากที่ได้เอ่ยถึงสิ่งนี้ในโอกาสเริ่มต้นแห่งการพิจารณาเรื่องการสอนคำสอนในโลกสมัยใหม่

— นักบุญสมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 2
Catechesi Tradendae (การสอนคำสอนในยุคปัจจุบัน), ข้อ 8 😊