เทศกาลมหาพรต เทศกาลแห่งการเป็นทุกข์ กลับใจ ใช้โทษบาป ภาวนาเป็นพิเศษ

เชิญชวนให้เราทำกิจการชอบธรรมที่นำไปสู่ชีวิตในพระเจ้า

ผู้ดำเนินชีวิตอย่างสุจริตย่อมเดินอย่างปลอดภัย ผู้เดินตามทางคดเคี้ยวจะมีคนเห็นสักวันหนึ่ง (สภษ. 10:9)

ผู้ที่ขยิบตาย่อมก่อให้เกิดความยุ่งยาก แต่ผู้ตักเตือนอย่างตรงไปตรงมาย่อมนำสันติสุข (สภษ. 10:10)

ผู้ชอบธรรมทำงานเพื่อใช้ค่าจ้างบำรุงชีวิต แต่คนชั่วร้ายใช้ค่าจ้างเพื่อทำบาป (สภษ. 10:16)

ผู้ปฏิบัติตามคำสั่งสอนย่อมอยู่ในวิถีไปสู่ชีวิต แต่ผู้ปฏิเสธคำตักเตือนย่อมหลงทาง (สภษ. 10:17)

ผลของผู้ชอบธรรมคือต้นไม้แห่งชีวิต ผู้มีปรีชาย่อมชนะใจผู้อื่น (สภษ. 11:30)

ชีวิตอยู่ในหนทางของความชอบธรรม ไม่มีความตายอยู่ในหนทางนั้นเลย (สภษ. 12:28)

ผู้ใดอุดหูไม่ฟังเสียงร้องของคนยากจน เมื่อผู้นั้นร้องก็จะไม่มีผู้ใดฟัง (สภษ. 21:13)

ผู้แสวงหาความชอบธรรมและความเมตตากรุณา จะพบชีวิต ความชอบธรรม และเกียรติยศ (สภษ. 21:21)

ความยุติธรรมจะก่อให้เกิดสันติ และความชอบธรรมจะทำให้เกิดความสงบสุขตลอดไป (อสย. 32:17)

แต่ถ้าผู้ชอบธรรมละทิ้งความชอบธรรมของตนไปทำความชั่ว ประพฤติตามการกระทำน่าสะอิดสะเอียนทุกอย่างที่คนชั่วทำ ผู้นั้นจะมีชีวิตอยู่ได้หรือ การกระทำชอบธรรมทั้งหมดที่เขาได้ทำมาแล้วจะไม่ถูกจดจำไว้อีกเลย เขาจะต้องตายเพราะความผิดที่เขาไม่ได้ซื่อสัตย์ และเพราะบาปที่เขาได้ทำ (อสค. 18:24)

ถ้าคนชั่วร้ายเลิกทำความชั่วร้ายที่เขาได้ทำ มาปฏิบัติความยุติธรรมและความชอบธรรม เขาก็จะรักษาชีวิตของตนไว้ (อสค. 18:25)

จงแสวงหาพระอาณาจักรของพระเจ้าและความชอบธรรมของพระองค์ก่อน แล้วพระองค์จะทรงเพิ่มทุกสิ่งเหล่านี้ให้ (มธ. 6:33)

ท่านทำสิ่งใดต่อพี่น้องผู้ต่ำต้อยที่สุดของเราคนหนึ่ง ท่านก็ทำสิ่งนั้นต่อเรา (มธ. 25:40)

ผู้ที่ได้ทำความดีจะกลับคืนชีวิตมารับชีวิตนิรันดร ส่วนผู้ที่ทำความชั่ว ก็จะกลับคืนชีวิตมารับโทษทัณฑ์ (ยน. 5:29)

มวลมนุษย์กลายเป็นคนบาปเพราะความไม่เชื่อฟังของมนุษย์คนเดียวฉันใด มวลมนุษย์ก็จะเป็นผู้ชอบธรรมkเพราะความเชื่อฟังของมนุษย์คนเดียวฉันนั้น (รม. 5:19)

เราเป็นผลงานของพระองค์ ถูกสร้างมาในพระคริสตเยซูเพื่อให้ประกอบกิจการดี ซึ่งพระเจ้าทรงกำหนดไว้ล่วงหน้าให้เราปฏิบัติ (อฟ. 2:10)

ผู้ใดรักชีวิตและปรารถนาจะมีความสุขถาวร จงบังคับลิ้น ไม่พูดคำเลวร้าย จงบังคับริมฝีปาก ไม่พูดคำหลอกลวง (1ปต. 3:10)

จงหลีกหนีความชั่วและจงทำความดี จงแสวงหาสันติและยึดไว้ให้ได้ (1ปต. 3:11)

เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าทอดพระเนตรผู้ชอบธรรม ทรงเอียงพระกรรณสดับเสียงร้องของเขา แต่พระพักตร์องค์พระผู้เป็นเจ้ามึนตึงต่อผู้ที่ทำความชั่ว (1ปต. 3:12)

อย่าท้อแท้ในการทำความดี เพราะถ้าเราไม่หยุดทำความดี เราก็จะได้เก็บเกี่ยวเมื่อถึงเวลา (กท. 6:9)