วันอาทิตย์พระวาจาของพระเจ้า ปีที่ 7 แล้วนะรู้ยัง

ขอพระวาจาของพระเจ้าสถิตอยู่ในเรา เป็นแรงกำลังให้เราแต่ละคนเป็นภาพสะท้อนของพระวาจาพระองค์ในชีวิตประจำวัน

ข้าพเจ้าเดินตามรอยพระบาทอย่างใกล้ชิด ประพฤติตามวิถีทางของพระองค์โดยไม่หันเห (โยบ 23:11)

ข้าพเจ้าไม่ละเลยบทบัญญัติที่พระองค์ตรัส รักษาพระวาจาจากพระโอษฐ์ไว้ในใจ (โยบ 23:12)

พระเยซูเจ้าตรัสตอบเขาว่า “ผู้ใดรักเรา ผู้นั้นจะปฏิบัติตามวาจาของเรา พระบิดาของเราจะทรงรักเขา พระบิดาจะเสด็จพร้อมกับเรามาหาเขา จะทรงพำนักอยู่กับเขา (ยน. 14:23)

ถ้าท่านทั้งหลายดำรงอยู่ในเรา และวาจาของเราดำรงอยู่ในท่าน ท่านอยากได้สิ่งใด ก็จงขอเถิด และท่านจะได้รับ (ยน. 15:7)

สิ่งที่เขียนไว้ก่อนนั้นก็เขียนไว้สำหรับสั่งสอนเรา เพื่อเราจะมีความหวังอาศัยความอดทนพากเพียรและการปลอบใจที่มาจากพระคัมภีร์ (รม. 15:4)

จงเอาใจใส่อ่านพระคัมภีร์ให้ประชาชนฟัง จงตักเตือนและสั่งสอนพวกเขาจนกว่าข้าพเจ้าจะมาถึง (1ทธ. 4:13)

ท่านจงขวนขวายที่จะแสดงตนว่าพระเจ้าทรงรับรองท่านแล้ว เป็นคนงานที่ไม่ต้องอายใคร เป็นผู้สั่งสอนพระวาจาแห่งความจริงอย่างถูกต้อง (2ทธ. 2:15)

ทุกถ้อยคำในพระคัมภีร์ได้รับการดลใจจากพระเจ้า และมีประโยชน์ เพื่อสั่งสอน ว่ากล่าวตักเตือนให้ปรับปรุงแก้ไขและอบรมให้ดำเนินชีวิตอย่างชอบธรรม คนของพระเจ้าจะได้เตรียมพร้อมและพร้อมสรรพเพื่อกิจการดีทุกอย่าง (2ทธ. 3:16-17)

จงประกาศพระวาจา จงพร้อมสรรพทั้งเมื่อมีโอกาสและเมื่อไม่มีโอกาส จงว่ากล่าว จงตักเตือน จงให้กำลังใจ โดยพร่ำสอนด้วยความพากเพียรอย่างเต็มที่ (2ทธ. 4:2)

ส่วนท่านจงหนักแน่นมั่นคงในทุกกรณี จงอดทนต่อความทุกข์ยาก จงทำงานของผู้ประกาศข่าวดี จงปฏิบัติศาสนบริการให้สำเร็จ (2ทธ. 4:5)

เพราะท่านบังเกิดใหม่แล้วมิใช่จากเมล็ดพันธุ์ที่เสื่อมสลายได้ แต่จากเชื้อเมล็ดที่มิรู้เสื่อมสลาย คือจากพระวาจาที่ทรงชีวิตและคงอยู่ตลอดไปของพระเจ้า (1ปต. 1:23)

เพราะไม่เคยมีถ้อยคำใดของบรรดาประกาศกที่มาจากเจตนารมณ์ของมนุษย์ แต่มนุษย์กล่าวถ้อยคำซึ่งมาจากพระเจ้าตามที่พระจิตเจ้าทรงดลใจ (2ปต. 1:21)

ขอให้สิ่งที่ท่านทั้งหลายฟังมาตั้งแต่แรกเริ่มนั้นคงอยู่ในท่าน ถ้าสิ่งที่ท่านฟังมาตั้งแต่แรกเริ่มนั้นคงอยู่ในท่าน ท่านก็ดำรงอยู่ในพระบุตร และในพระบิดา (1ยน. 2:24)

ผู้ใดไม่ดำรงอยู่ในคำสอนของพระคริสตเจ้าและออกไปจากคำสอนนั้นเขาไม่มีพระเจ้าอยู่กับตน แต่ผู้ที่ดำรงอยู่ในสิ่งที่ทรงสอนเท่านั้นมีพระบิดาและพระบุตรอยู่ด้วย (2ยน. 1:9)

จงกราบนมัสการพระเจ้าเถิด เพราะคำพยานของพระเยซูเจ้าคือพลังแห่งการประกาศพระวาจา(วว. 19:10)