วันที่ ๑๘ กันยายน
นักบุญโยเซฟแห่งคูแปร์ติโน
Saint Joseph of Cupertino
องค์อุปถัมภ์ : นักบินอากาศยาน, ลูกเรืออากาศยาน, ผู้เดินทางทางอากาศ, นักบิน, นักบินอวกาศ, นักโดดร่ม, นักเรียน, ผู้รับการทดสอบ
ท่านเป็นรหัสนิก (mystic) ที่มีชื่อเสียงว่าสามารถเหาะได้ บิดาของท่าน ซึ่งเป็นช่างไม้ยากจน ตายก่อนที่ท่านจะเกิด มารดา ผู้ไม่สามารถจ่ายหนี้สิน ต้องสูญเสียบ้านของตน ได้ให้กำเนิดท่านในรางหญ้าของเมือง คูแปร์ติโน อิตาลี เมื่อวันที่ ๑๗ มิถุนายน ๑๖๐๓
โยเซฟเริ่มเห็นภาพนิมิตตั้งแต่อายุ ๗ ขวบ และทำให้ท่านมักลืมตัว จนไม่รับรู้กับสิ่งรอบข้าง ทำให้เพื่อนๆ พากันล้อเลียน เรียกท่านว่า "เจ้าปากอ้า"
ท่านเป็นคนอารมณ์ฉุนเฉียวง่ายและอ่านหนังสือแทบไม่ออก คนอื่นจึงคิดว่าท่านทึ่มและไม่อาจเอาดีทางไหนได้ นอกจากนั้น ท่านมักเข้าภวังค์นานๆ จนทำให้ไม่สามารถทำกิจการเฉพาะหน้า ดังนั้น ไม่ว่าท่านจะได้งานอะไร ก็จะตกงานอย่างรวดเร็ว
ในที่สุด ท่านได้รับหน้าที่ดูแลรางอาหารสัตว์ในอารามฟรังซิสกันใกล้เมืองคูแปร์ติโน พวกภราดาของอารามสังเกตเห็นถึงความศักดิ์สิทธิ์ และนิสัยชอบทำพลีกรรม ความถ่อมตนและนบนอบของท่าน จึงให้ท่านเรียนเตรียมเป็นพระสงฆ์
ท่านเป็นนักเรียนที่ไม่ค่อยได้เรื่อง แต่ในการสอบไล่ ผู้สอบได้ถามคำถามที่บังเอิญเป็นเรื่องที่ท่านรู้อย่างดี ท่านจึงสอบผ่านและได้รับศีลบวชเป็นพระสงฆ์
ในไม่ช้า ผู้คนก็ตระหนักว่าแม้ท่านจะรู้น้อยในเรื่องทางโลก และมีปัญหาด้านการเรียนรู้ แต่ท่านได้รับพระพรความรู้เรื่องชีวิตฝ่ายจิต ซึ่งทำให้ท่านสามารถไขปัญหายากๆ ทางเทววิทยาได้
ในวันที่ ๔ ตุลาคม ปี ๑๖๓๐ เมือง คูเเปร์ติโน ได้จัดงานฉลอง วันฉลองนักบุญฟรานซิส แห่ง อัสซีซี ท่านยอแซฟก็เป็นผู้หนึ่งที่มาช่วย และร่วมในงานฉลองนี้ด้วย หากแต่โดยไม่มีผู้หนึ่งผู้ใดคาดคิด จู่ๆ ท่านก็ลอยขึ้นไปในอากาศ และลอยอยู่เบื้องบนท่ามกลางท้องฟ้าและสายตาของประชาชนที่มุงดู เมื่อยามที่ท่านลดระดับลงมาแตะพื้นอีกครั้ง ท่านมีความอายต่อสิ่งที่เกิดขึ้นมาก จนท่านต้องรีบหนีฝูงชน วิ่งกลับไปที่บ้านมารดาของท่านและหลบซ่อนตัว นั่นคือการเหาะเหินเดินอากาศครั้งแรกของท่าน ซึ่งไม่ใช่ครั้งเดียว เพราะหลังจากนั้น ท่านยังบินขึ้นฟ้าอีกหลายต่อหลายครั้ง และนั่นทำให้ท่านได้รับมาซึ่งสมญานามว่า นักบุญผู้บินได้ (The Flying Saint)
การเหาะเหินเดินอากาศที่มีชื่อเสียงที่สุดของท่าน เกิดขึ้นระหว่างพระสันตะปาปา เออร์บาน ที่ ๘ ออกเสด็จพบปะประชาชน ซึ่งในขณะที่ท่านยอแซฟกำลังโค้งตัวลงจุมพิตพระบาทของพระสันตะปาปานี่เอง ท่านก็เกิดความรู้สึกเคารพยำเกรง และความปิติยินดีจากหัวใจต่อองค์พระสันตะปาปา ทำให้ท่านถูกยกตัวขึ้นลอยไปในอากาศ เหาะเหินเดินอากาศ พร้อมกับความยินดีอย่างหาที่สุดมิได้ อันมาจากประสบการณ์การถูกยกขึ้นนี้ ซึ่งแน่นอนว่าเหตุการณ์ในครั้งนี้มีพยานรู้เห็นเป็นพันคน
ตลอดเวลา ๓๕ ปีของชีวิตการเป็นสงฆ์ ท่านไม่สามารถทำมิสซาต่อหน้าผู้คนได้จนจบ เพราะร่างท่านจะลอยขึ้นเมื่อเข้าฌาน ซึ่งเกิดขึ้นเกือบทุกครั้งที่ท่านทำมิสซา
ท่านถูกย้ายอารามเรื่อยๆ เพราะสาเหตุเข้าฌานจนทำอะไรก็ไม่เสร็จ และมีข้อกล่าวหาจากพี่น้องนักบวชที่อิจฉาพระพรของท่าน อย่างไรก็ตาม ท่านมอบตนให้กับพระญาณสอดส่องของพระเจ้าตลอดเวลา
ท่านเสียชีวิตในวันที่ ๑๘ กันยายน ๑๖๖๓ และถูกประกาศเป็นนักบุญโดยพระสันตะปาปาเคลเมนต์ ที่ ๑๓ ในปี ๑๗๖๗
