ตามรอยเท้านักบุญ | 28 ตุลาคม
นักบุญซีโมนและนักบุญยูดา อัครสาวก (Saints Simon and Jude, Apostles)
สองอัครสาวกผู้ร่วมเป็นพยานถึงพระคริสตเจ้า | คริสต์ศตวรรษที่ 1
“พระเยซูเจ้าทรงเรียกคนที่แตกต่างกันให้ร่วมเป็นพยานถึงความรักเดียวกัน”
ประวัติของท่าน
วันที่ 28 ตุลาคมของทุกปีพระศาสนจักรคาทอลิกเฉลิมฉลองนักบุญซีโมนและนักบุญยูดา อัครสาวกสององค์ในบรรดาอัครสาวกสิบสององค์ที่พระเยซูเจ้าทรงเลือกให้ติดตามพระองค์และสานต่อพันธกิจแห่งการประกาศข่าวดี
แม้พระคัมภีร์จะกล่าวถึงชีวิตของท่านทั้งสองไม่มากนัก แต่ชื่อของท่านปรากฏอยู่ในรายชื่ออัครสาวก และได้รับการจดจำในฐานะพยานสำคัญของพระคริสตเจ้า
นักบุญซีโมน ผู้ร้อนรน(Saint Simon the Zealot)
นักบุญซีโมนได้รับสมญานามว่า “ผู้ร้อนรน”(the Zealot)ดังที่ปรากฏในพระวรสารนักบุญลูกา(ลก 6:15)และหนังสือกิจการอัครสาวก (กจ 1:13)
คำว่า “ผู้ร้อนรน” อาจหมายถึง ความกระตือรือร้นอย่างยิ่งต่อธรรมบัญญัติและความเชื่อของชาวยิวบางความเห็นเชื่อมโยงท่านกับกลุ่มผู้ต่อต้านอำนาจโรมันแต่ไม่มีหลักฐานชัดเจนเพียงพอที่จะยืนยันว่าท่านเป็นสมาชิกของกลุ่มการเมืองดังกล่าวสิ่งที่เราทราบแน่นอนจากพระคัมภีร์คือซีโมนเป็นหนึ่งในผู้ที่พระเยซูเจ้าทรงเลือกให้เป็นอัครสาวก
นักบุญยูดา ธัดเดอัส(Saint Jude Thaddeus)
นักบุญยูดาเป็นอัครสาวกอีกองค์หนึ่งของพระเยซูเจ้า ในพระวรสารนักบุญลูกาท่านได้รับการกล่าวถึงในชื่อ“ยูดาส บุตรของยากอบ” (ลก 6:16) ส่วนในธรรมประเพณีคริสตชนท่านเป็นที่รู้จักในชื่อ “ยูดา ธัดเดอัส”ท่านไม่ใช่ยูดาส อิสคาริโอทผู้ทรยศต่อพระเยซูเจ้า
เหตุการณ์สำคัญที่พระคัมภีร์บันทึกไว้เกี่ยวกับท่าน คือการตั้งคำถามกับพระเยซูเจ้าในระหว่างการสนทนากับบรรดาศิษย์ก่อนพระทรมาน (ยน 14:22) ต่อมา ธรรมประเพณีของพระศาสนจักรยกย่องนักบุญยูดาเป็นองค์อุปถัมภ์ของผู้ที่กำลังเผชิญสถานการณ์ยากลำบาก สิ้นหวัง หรือดูเหมือนไม่มีทางออก
เรื่องราวที่น่าจดจำ : สองชีวิตที่แตกต่าง แต่ได้รับเรียกให้ร่วมพันธกิจเดียวกัน
เรื่องราวของนักบุญซีโมนและนักบุญยูดาเริ่มต้นจากเหตุการณ์สำคัญที่พระวรสารนักบุญลูกาบันทึกไว้ก่อนที่พระเยซูเจ้าจะทรงเลือกอัครสาวกสิบสององค์พระองค์เสด็จขึ้นไปบนภูเขาและทรงอธิษฐานภาวนาต่อพระเจ้าตลอดทั้งคืน
เมื่อรุ่งเช้า พระองค์ทรงเรียกบรรดาศิษย์เข้ามาหา และทรงเลือกสิบสองคนให้เป็นอัครสาวก (ลก 6:12–16)
ในบรรดาผู้ที่ได้รับเลือกนั้นมีทั้งซีโมนผู้ร้อนรนและยูดาแม้เราจะไม่ทราบรายละเอียดมากนักเกี่ยวกับชีวิตของทั้งสองก่อนพบพระเยซูเจ้าแต่การได้รับเลือกให้เป็นอัครสาวกแสดงให้เห็นว่าพระองค์ทรงมอบพันธกิจสำคัญแก่บุคคลที่มีภูมิหลังและลักษณะชีวิตแตกต่างกัน
คำถามของนักบุญยูดาในอาหารค่ำมื้อสุดท้ายเหตุการณ์หนึ่งที่ทำให้เรารู้จักนักบุญยูดามากขึ้นปรากฏในพระวรสารนักบุญยอห์นระหว่างที่พระเยซูเจ้าตรัสกับบรรดาศิษย์เกี่ยวกับความรักและการสำแดงพระองค์ยูดาซึ่งไม่ใช่อิสคาริโอทได้ทูลถามว่า“พระเจ้าข้า เพราะเหตุใดพระองค์จึงจะทรงแสดงพระองค์แก่พวกเราแต่ไม่ทรงแสดงแก่โลก” (เทียบ ยน 14:22)
พระเยซูเจ้าทรงตอบโดยชี้ให้เห็นถึงความสัมพันธ์ระหว่างความรัก การปฏิบัติตามพระวาจา และการประทับอยู่ของพระเจ้าในชีวิตของผู้ที่รักพระองค์ (ยน 14:23)
คำถามของยูดาจึงนำไปสู่คำสอนสำคัญของพระเยซูเจ้าเกี่ยวกับการรักพระองค์อย่างแท้จริง
ความรักต่อพระคริสตเจ้าไม่ได้เป็นเพียงความรู้สึกหรือคำประกาศแต่ต้องปรากฏผ่านการดำเนินชีวิตตามพระวาจาของพระองค์จากผู้ติดตามพระเยซูเจ้า สู่ผู้ประกาศข่าวดี
หลังการกลับคืนพระชนมชีพและการเสด็จสู่สวรรค์ของพระเยซูเจ้า ชื่อของซีโมนและยูดายังคงปรากฏอยู่ในหมู่อัครสาวกที่ร่วมใจกันอธิษฐานภาวนา (กจ 1:13–14)
ธรรมประเพณีคริสตชนเล่าว่าทั้งสองได้เดินทางประกาศข่าวดีไปยังดินแดนต่าง ๆโดยเฉพาะบริเวณเมโสโปเตเมียและเปอร์เซีย
เรื่องเล่าบางสายกล่าวว่าท่านทั้งสองร่วมกันประกาศพระวรสารและยอมพลีชีพเพื่อความเชื่ออย่างไรก็ตามรายละเอียดเกี่ยวกับเส้นทางธรรมทูต สถานที่ และลักษณะการพลีชีพของท่านยังไม่สามารถยืนยันได้อย่างแน่นอนจากหลักฐานทางประวัติศาสตร์พระศาสนจักรจึงระลึกถึงท่านทั้งสองร่วมกันในวันที่ 28 ตุลาคม เพื่อยกย่องความเชื่อและพันธกิจของอัครสาวกผู้เป็นพยานถึงพระคริสตเจ้า
นักบุญซีโมนและนักบุญยูดาเป็นพยานว่าพระเยซูเจ้าทรงสามารถนำชีวิตที่แตกต่างกันมารวมเป็นหนึ่งเดียว เพื่อสานต่อพันธกิจแห่งความรักและการประกาศข่าวดี
ความยิ่งใหญ่ของอัครสาวกไม่ได้อยู่ที่ชื่อเสียงของตนเองแต่อยู่ที่ความซื่อสัตย์ต่อพระคริสตเจ้าผู้ทรงเรียกพวกเขามา
