การมีน้ำใจ
ความหมาย ใจจริง นิสัยใจคอ การมีใจเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่
คำคม “เมื่อคุณดีต่อคนอื่น คุณก็ดีต่อตัวเอง”
“จงจำไว้ว่า การให้ เป็นเหตุให้มีความสุขยิ่งกว่าการรับ”
“จงให้มากกว่าที่เขาคาดหวัง และให้ด้วยความยินดี”
“จงมีอัธยาศัยไมตรีอันดีกับทุกคน”
“จงยินดีในความสำเร็จของผู้อื่น”
ประโยชน์ของการมีน้ำใจ
1.ทำให้เกิดความรัก และการเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ การช่วยเหลือในสังคม
2.ชีวิตมีความสุข
3.เป็นที่ยอมรับของสังคม
โทษของการไร้น้ำใจ
1.เกิดการเห็นแก่ตัว เอารัดเอาเปรียบ
2.ชีวิตไม่มีความสุข
3.ไม่เป็นที่ยอมรับของสังคม
เนื้อหาในพระคัมภีร์
“อย่าเกลียดชังที่น้องของเจ้าอยู่ในใจ แต่เจ้าจงตักเตือนเพื่อนบ้านของเจ้า” ( ลนต 19 : 17 )
“ถ้าเขาจะขอสิ่งใดจากท่าน ก็จงให้อย่าเมินหน้าจากผู้ที่อยากขอยืมจากท่าน”( มธ 5 : 42 )
“จงให้แก่ทุกคนที่ขอจากท่าน และถ้าใครได้ริบของของท่านไป อย่าทวงเอาคืน” ( ลก 6 : 30 )
“จงเห็นอกเห็นใจช่วยธรรมิกชนเมื่อเขาขัดสน จงมีน้ำใจอัธยาศัยไมตรี”( รม 12 : 13 )
“ทุกคนจงให้ตามที่เขาได้คิดหมายไว้ในใจ มิใช่ให้ด้วยนึกเสียดาย มิใช่ให้ด้วยการฝืนใจ เพราะว่าพระเจ้าทรงรักคนนั้นที่ให้ด้วยใจยินดี” ( 2 คร 9 : 7 )
“เราขอวิงวอนพวกท่านให้ตักเตือนคนที่เกียจคร้าน หนุนน้ำใจผู้ที่ท้อใจ ชูกำลังคนที่อ่อนกำลัง และมีใจอดเอาเบาสู้ต่อคนทั้งปวง”( 1 ธส 5 : 14 )
“ท่านจงมีน้ำใจต่อกัน เหมือนอย่างที่มีในพระเยซูคริสต์” ( ฟป 2 : 5 )
“และจะต้องเป็นผู้ที่ได้ชื่อว่าได้กระทำดี เช่นได้เอาใจใส่เลี้ยงดูลูก ได้มีน้ำใจรับรองแขก ได้ล้างเท้าธรรมิกชน ได้สงเคราะห์คนที่มีความทุกข์ยาก และได้บำเพ็ญคุณความดี” ( 1 ทธ 5 : 10 )
“จงกำชับให้เขากระทำดี ให้กระทำดีมาก ๆ ให้เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ และไม่เห็นตัว” ( 1 ทธ 6 : 18 )
เรื่องสั้น น้ำใจของเด็กขอทาน
ชายคนหนึ่งเข้ามาในโรงแรมในลักษณะที่เมามาย เขาเมาจนกระทั่งนั่งโต๊ะไม่ติดหกล้มลงไปบนพื้น และที่นี่เองมีเด็กผู้หญิงเล็ก ๆ คนหนึ่งอายุประมาณ 8 ปี เดินเข้ามาในห้องพักของโรงแรมอย่างขลาด ๆ กลัว ๆ หนูน้อยมองไปรอบ ๆ และเริ่มขอทานจากคนที่อยู่ที่นั่นซึ่งมีประมาณ 6 – 7 คน เพื่อเอาเงินไปซื้อข้าว หล่อนดูท่าทางอิดโรยและแต่งตัวปอน ๆ แต่มีใบหน้าที่หวานและสุกใส มีชายคนหนึ่งให้เงินหล่อน 2 บาท จากนั้นหนูน้อยนั้นก็ไปขอกับชายขี้เมาคนนั้น
“ น้า ขอเงินหนูสัก 5 บาทเถิด หนูยังไม่ได้กินอะไรเลยมาทั้งวัน ”
“ไปให้พ้น อย่ามายุ่งกับฉันนะ ไอ้หนู ฉันเองก็ไม่ได้กินอะไรมา 3 วันแล้ว ” ชายคนนั้นคำราม
ดวงตาของเด็กน้อยคนนั้นเบิกโพลงขึ้น หล่อนรู้สึกสงสารชายคนนั้นขึ้นมาทันทีและขณะนั้นเองหนูน้อยก็หันไปทางประตู จับลูกบิดและชำเลืองกลับมาดู ลังเลใจอยู่ชั่วครู่ หนูน้อยคนนั้นก็หันกลับมายังชายเหี้ยมคนนั้น ควักเอาเงิน 2 บาทที่หล่อนขอทานได้นั้นออกมาและพูดอย่างอ่อนหวานว่า
“น้าคะ ถ้าน้ายังไม่ได้ทานอะไรเลยตั้ง 3 วันแลัว น้าเอาเงินนี้ไปเถิดค่ะ ไปซึ้อขนมปังทานได้ ส่วนหนูอาจจะขอเงินได้มากกว่านี้ในที่อื่น ๆ ”
คำพูดจากปากของหนูน้อยทำให้ชายขี้เมาสร่างเมาไปเลย เขารู้สึกละอายใจ เข้ามาหาเด็กหญิงคนนั้น ประคองจูบหล่อนด้วยความเอ็นดู จูงหล่อนไปยังมุมหนึ่งของห้อง แสดงความประทับใจที่ได้ยินคำพูดและความมีน้ำใจของหล่อนที่มีต่อเขา และได้มอบกระเป๋าเงินใส่มือหนูน้อยคนนั้น หนูน้อยก็กลับออกไปพร้อมกับได้รับการตอบแทนน้ำใจเป็นเงิน 300 บาท ซึ่งเป็นเงินทั้งหมดที่เขามีขณะนั้น
พฤติกรรมที่ปรารถนาให้ผู้เรียนปฏิบัติ
ให้ผู้เรียนสามารถเห็นถึงความทุกข์ยากของคนอื่น และมีน้ำใจที่จะช่วยด้วยความเต็มใจโดยไม่หวังผลตอบแทน
