32. ข้าพเจ้าทั้งหลาย ไม่ใช่ แค่ตัวข้าพเจ้า

เขียนโดย คุณพ่อวัชศิลป์ กฤษเจริญ |

เรื่องสั้น 32. ข้าพเจ้าทั้งหลาย ไม่ใช่ แค่ตัวข้าพเจ้า
         เราสวดว่า “โปรดประทานอาหารประจำวันแก่ข้าพเจ้าทั้งหลายในวันนี้” ไม่ใช่แก่ข้าพเจ้าเฉยๆ เรื่องนี้เตือนใจเราให้คิดถึงคนอื่นๆในฐานะที่ทุกคนต่างเป็นลูกของพระเจ้าเหมือนกัน ดังนั้นเมื่อเรามีอะไรเราต้องพร้อมที่จะแบ่งปันให้กับเพื่อนพี่น้องในครอบครัวของพระเจ้า
          มีเรื่องเล่าของพระราชินีแห่งประเทศอังกฤษพระองค์หนึ่งชื่อเจน เกรย์ พระนางเป็นคนที่มีความศรัทธาต่อพระเจ้ามาก แม้ว่าจะไม่ได้เป็นคาทอลิก           วันหนึ่งในฤดูหนาว พระนางได้ปลอมตัวเป็นคนยากจน แต่งตัวสกปรกถือตะกร้าเก่า ๆ เที่ยวเดินไปบ้านโน้นบ้านนี้เพื่อขออาหาร บางคนขับไล่พระนางด้วยความโกรธ บางคนให้อาหารบูดเน่า มีแต่บ้านของคนงานจน ๆ คนหนึ่งที่ได้ต้อนรับพระนางและเตรียมอาหารให้อย่างดีเท่าที่เขามี

        วันต่อมาคนเหล่านี้ได้รับเชิญให้เข้าวังของพระราชินีเพื่อรับทานอาหาร บนโต๊ะอาหารนั้นทุกคนต่างคาดไม่ถึงว่าจะมีอาหารเหล่านี้ อาหารที่บูดเน่าสำหรับคนหนึ่ง ผลไม้เน่าสำหรับอีกคนหนึ่ง ผักดิบ ๆ ให้อีกคนหนึ่ง จานเปล่า ๆ ให้อีกคนหนึ่ง ฯลฯ มีแต่เพียงคนงานจน ๆ คนนั้นที่ได้อาหารที่แสนจะวิเศษที่เขาไม่เคยแม้แต่คิดว่าจะได้รับทาน

        เมื่อราชินีเสด็จเข้ามาในท้องพระโรงได้ตรัสว่า “เมื่อวานนี้ฉันได้ปลอมตัวเป็นขอทานเพื่อทดสอบความรักความเมตตาจากพวกท่านทั้งหลาย วันนี้ฉันได้เตรียมอาหารที่พวกท่านได้ให้ฉันเมื่อวานนี้กลับคืน พวกท่านจงจำไว้ว่า ในโลกหน้านั้นท่านจะได้รับเช่นนี้เป็นรางวัลเช่นกัน"