22.เราเกิดมาเพื่อถวายสิริมงคลแด่พระเจ้า

เขียนโดย คุณพ่อวัชศิลป์ กฤษเจริญ |

เรื่องสั้น 22.เราเกิดมาเพื่อถวายสิริมงคลแด่พระเจ้า
            โย–ซุน เป็นคริสตังค์ชาวจีนที่มีอายุมากแล้ว เขาหาเลี้ยงชีพด้วยการทำนาและอาศัยอยู่ในเรือเก่าๆที่จอดไว้ข้างๆแม่น้ำ วันหนึ่งเขาได้ไปหาคุณพ่อเจ้าวัด
“คุณพ่อครับ เราน่าจะมีวัดจริง ๆ กับเขาสักที…มาแทนที่กระท่อมไม้เล็กๆนี้”
“มันก็น่าจะเป็นเช่นนั้น แต่พ่อคิดว่าคงต้องใช้เวลานานมากกว่าที่เราจะมีเงินพอที่จะสร้าง”
“คุณพ่อครับ ผมอยากจะบริจาคเงินเพื่อสร้างวัดใหม่ของเราครับ”
“เออ..ดี…ฉันคิดว่าลุงจะได้มีโอกาสได้ร่วมบริจาคเงินแน่ ๆ …เมื่อเราพร้อมแล้วนะ”
“แต่คุณพ่อครับ ผมขอบริจาคเงินเพื่อสร้างวัดทั้งหมดเลยแต่ผู้เดียวครับ”
            คุณพ่อพยายามอธิบายว่าจะต้องใช้เงินจำนวนมาก เงินบริจาคแต่เพียงเล็ก ๆ น้อย ๆ ของคุณลุงคงไม่พอ แต่โย-ซุนพูดกับคุณพ่อว่าเขารู้ดีว่าราคามันสูงแต่เขาได้พยายามสะสมเงินมานานแล้ว และเมื่อเขาบอกจำนวนเงินที่มี ก็ทำให้คุณพ่อถึงกับตะลึง เขาได้เล่าให้คุณพ่อฟังว่า เขาได้ยินคุณพ่อเจ้าวัดองค์ก่อนได้อธิบายถึงคำ “พระนามพระองค์จงเป็นที่สักการะ” ว่าจุดประสงค์ของชีวิตของเราทุกคนคือการถวายเกียรติแด่พระเจ้า – และจากวันนั้นเองทำให้เขาตั้งใจว่าสักวันหนึ่งเขาจะต้องสร้างวัดเพื่อถวายเกียรติแด่พระนามของพระเจ้าให้ได้
           จากวันนั้นถึงวันนี้ นับเป็นเวลา 40 ปีแล้ว ที่เขาดำเนินชีวิตอยู่ตัวคนเดียว ไม่มีครอบครัว ไม่มีบ้าน กินอยู่แต่เล็กน้อย เก็บสะสมเงินจากค่าจ้างวันละเล็กวันละน้อยจนได้จำนวนมากเช่นนี้

            คุณพ่อพยายามที่จะบอกให้คุณลุงเก็บเงินไว้เพื่อใช้เอง ในยามที่เขาไม่สามารถทำงานได้ แต่คุณลุงกลับบอกกับคุณพ่อว่าเขาไม่กลัวอะไรเพราะพระเจ้าจะทรงเลี้ยงดูเขาเองและได้ขอร้องให้คุณพ่อได้ยินยอมกระทำตามที่เขาตั้งใจไว้

           ไม่กี่เดือนหลังจากนั้นวัดหลังใหม่ก็เสร็จ วันนั้มีการเฉลิมฉลองด้วยพิธีมิสซาและการขับร้องเพลงที่เต็มไปด้วยความชื่นชมยินดี คุณลุงโยซุนหลั่งน้ำตาออกมาด้วยความสุข หลังจากพิธีมิสซาคุณลุงได้นั่งภาวนาอยู่เงียบ ๆ ตามลำพัง แต่ที่นี่เองคุณลุงได้จบชีวิตลงเพราะหัวใจวาย

            คืนนั้นเอง คุณพ่อได้ฝันเห็นพระคริสต์เจ้าได้ออกมาต้อนรับคุณลุงเข้าสู่สวรรค์
“ลูกทำดีมาก ลูกเป็นคนใช้ที่ดีและสัตย์ซื่อของพระเจ้า จงเข้ามาร่วมยินดีกับพระเจ้าเถิด”

            เราเกิดมาเพื่อถวายเกียรติแด่พระเจ้า “พระนามพระองค์จงเป็นที่สักการะ” เป็นคำภาวนาที่เราทุกคนจะต้องปฏิบัติตามด้วย เราควรที่จะให้การสรรเสริญแด่พระเจ้าก่อนสิ่งใด และนี่แหละทำไมประโยคนี้จึงเป็นประโยคแรกในบทข้าแต่พระบิดาของข้าพเจ้าทั้งหลาย