เรื่องสั้น 19.ความเสมอภาคที่แท้จริงของมนุษย์ณ ร้านกาแฟหรูแห่งหนึ่งในประเทศอังกฤษ คืนนั้นหลังจากภาพยนต์ฉายจบแล้ว ก่อนที่พวกผู้ดีมีเงินจะเดินทางกลับบ้าน พวกเขาได้มาแวะดื่นน้ำชากาแฟกันที่รานแห่งนี้ และที่โต๊ะมุมห้อง มีชายหนุ่มสี่หาคนนั่งคุยกันถึงเรื่องของความเสมอภาคของมนุษย์
“มนุษย์ทุกคนมีสิทธิเสมอภาคกัน …ทุกคนเกิดมามีอิสระและความเท่าเทียมกัน” หนุ่มอเมริกันเริ่มเปิดประเด็น
“นั่นเป็นแค่คำพูด..” หนุ่มอังกฤษคัดค้าน “คนเราไม่ได้เกิดมามีความเท่าเทียมกัน บางคนเกิดมาร่ำรวย แต่บางคนไม่มีอะไรจะกิน”
“ใช่เลย” เจ้าของร้านกาแฟเสริมขึ้น “บางคนเกิดมามีสมองดี หรือไม่ก็มีสุขภาพดี แต่บางคนไม่เลย”
“คนเรา มันก็เหมือนกันหมดแหละ เวลาตายก็เท่ากันหมด” หนุ่มนิยมลัทธิคอมฯออกความเห็น “คนหนึ่งไม่มีความหมายอะไรมากกว่าอีกคนอื่น เพราะว่าไม่มีใครเลยที่มีความหมาย สิ่งเดียวที่มีความหมายก็คือมวลมนุษยชาติ สังคมของเราเท่านั้น เรามีชีวิตเพื่อคอมมูนฯของเราเท่านั้น ชีวิตส่วนตัวไม่มีราคาค่างวดอะไร”
ผู้พูดคนต่อไปเป็นพวกอาหรับ “มนุษย์เราเป็นอิสระและเสมอภาคก็ต่อเมื่อเราเชื่อผู้ประกาศพระวจนะอย่างแท้จริง คนที่ไม่เชื่อคือคนที่เป็นทาส นี่คือพระประสงค์ขององค์อัลเลาะห์
“และท่านละ ท่านคิดถึงเรื่องนี้อย่างไร” เจ้าของร้านกาแฟถามชายชราคนหนึ่งที่หอบหนังสือพิมพ์กองใหญ่ติดตัวมา
“ฉันคิดว่ามนุษย์เรามีความเท่าเทียมกันในสายพระเนตรของพระเจ้า” ชายชรากล่าว จากนั้นเขาได้ล้วงกระเป๋าหยิบเอาเหรียญเงินเต็มกำมือหว่านลงบนโต๊ะ
“ดูสตางค์เหล่านี้ซิ บางเหรียญก็มีมันแวววาว บางเหรียญก็มีสนิม แต่ทุกเหรียญก็มีค่าเท่ากัน และต่างก็มีตราประทับของพระเจ้าแผ่นดินเหมือนกัน
พระเจ้าทรงสร้างมนุษย์ทุกคนตามพระฉายาของพระองค์ จิตวิญญาณของมนุษย์ทุกคนมีคุณค่ามากในสายพระเนตรของพระเจ้า เพราะพระองค์ได้ทรงไถ่ด้วยพระโลหิตของพระบุตรของพระองค์
