บทที่ 2 ปรัชญาค่ายคำสอน
การจัดค่ายคำสอน เกิดขึ้นภายใต้ความเชื่อที่ว่า "การใช้ชีวิตร่วมกันเป็นกลุ่ม ก่อให้เกิดการเรียนรู้และการพัฒนาบุคคลตาม จิตตารมณ์พระวรสารได้"

 
การใช้ชีวิตร่วมกัน
      การให้ผู้เรียนคำสอนมา “พักแรมด้วยกันในระยะเวลาที่กำหนดแน่นอนเพื่อดำเนินชีวิตที่สอดคล้องกับหลักธรรมที่ตนได้เรียนรู้ “

เป็นกลุ่ม
      การจัดให้ผู้เรียนได้มีชีวิตกลุ่มที่จำลองชีวิตครอบครัว โดยมีครูคำสอนเป็นดั่งคุณพ่อคุณแม่ และสมาชิกต่างๆเป็นดั่งพี่เป็นน้อง ร่วมเรียน ร่วมเล่นด้วยกัน ตลอดระยะเวลาแห่งการเข้าค่ายฯ

การเรียนรู้

จุดประสงค์ของการเรียนรู้ภายในค่ายฯ มีอยู่ 3 ประการคือ
1. เรียนรู้จักตนเอง ยอมรับตนเอง รักตนเอง ภูมิใจในการเป็นคริสตชน ของตนเอง
2. เรียนรู้จักผู้อื่น ยอมรับผู้อื่น รักผู้อื่น อยู่ร่วมกับผู้อื่นได้ด้วยความสุข
3. เรียนรู้จักพระเจ้า ยอมรับพระเจ้า รักพระเจ้าและปฏิบัติตามคำสั่งสอนของพระเจ้าในชีวิตประจำวันของตนได้

พัฒนา
      จากการใช้ชีวิตร่วมกัน การร่วมกิจศรัทธา การเรียนรู้หลักธรรม การร่วมกิจกรรมต่างๆ ผู้เรียนหรือชาวค่ายฯ ย่อมพัฒนาตนได้อย่างครบถ้วน ทั้งทางด้านร่างกาย อารมณ์ สังคม สติปัญญา จิตใจ และศรัทธา

จิตตารมณ์พระวรสาร
      คือหัวใจของค่ายคำสอน คือแนวทางในการดำเนินชีวิต
      ค่ายคำสอนเป็นค่ายเพื่อชีวิต เป็นค่ายแห่งความรัก ค่ายที่มีพระเยซูคริสต์เป็นบ่อเกิด เป็นแรงจูงใจ เป็นเนื้อหา และเป็นจุดหมายปลายทาง