“คริสตชน คือ ผู้ที่ดำเนินชีวิตสอดคล้องกับวันของพระเจ้า”
วันของพระเจ้า คือ วันอาทิตย์
วันอาทิตย์เป็นวันสำคัญที่สุดในรอบสัปดาห์สำหรับเราคริสตชน
นักบุญ ยอห์น ปอลที่ 2 พระสันตะปาปา กล่าวถึงวันอาทิตย์ไว้ว่า
· วันของพระเจ้า(Dies Domimi) เพราะเป็นวันแห่งการเนรมิตสร้างของพระเจ้า
· วันของพระคริสตเจ้า(Dies Christi) เพราะเป็นแห่งการเนรมิตสร้างใหม่ คือ การที่พระเยซู คริสตเจ้าทรงกลับฟื้นคืนชีพและทรงประทานพระจิตของพระองค์ให้แก่เรามนุษย์
· วันของมนุษย์(Dies hominis) เป็นวันแห่งความปิติยินดี วันแห่งการพักผ่อนและวันแห่งการแสดงความรักฉันพี่น้อง
· วันของพระศาสนจักร(Dies Ecclesiae) วันแห่งชีวิตหมู่คณะของสมาชิกของพระศาสนจักร
นักบุญอิกญาซิอุสแห่งอันติโอคให้คำอธิบายถึงความหมายของการเป็นคริสตชนไว้ว่า
“คริสตชน คือ ผู้ที่ดำเนินชีวิตสอดคล้องกับวันของพระเจ้า” ทั้งนี้เพราะตามประเพณีดั้งเดิมบรรดา คริสตชนต่างมาร่วมชุมนุมเฉลิมฉลองการกลับคืนชีพของพระเยซูคริสเจ้าด้วยพิธีศีลมหาสนิทกันในวันอาทิตย์นั้นเอง
เราคริสตชนต้องทำอะไรในวันอาทิตย์ ?
หน้าที่หลักสองประการของเรา คือ การไปโบสถ์เพื่อร่วมพิธีมิสซาบูชาขอบพระคุณและการหยุดพักจากการทุ่มเททำงานประจำของตน (คำสอนฯข้อที่ 2184-2186)
การไปโบสถ์เป็นประจำในวันอาทิตย์เป็นที่รู้กันอยู่แล้ว และควรยึดถือไว้ไม่ว่าเราจะไปอยู่ที่ไหนในโลกนี้
ส่วนการหยุดงานก็เพื่อจะได้มีเวลาพักผ่อน ไม่ทำให้ตนเองตกเป็นทาสของงาน หรือ “บ้างาน” จนไม่มีเวลาให้กับครอบครัวและสังคม หรือเพื่อทำกิจกรรมสร้างสรรค์อื่นๆ
กิจกรรมที่พระศาสนาส่งเสริมให้เรากระทำในวันอาทิตย์หลังจากการมาร่วมพิธีบูชามิสซาขอบพระคุณพร้อม ๆ กันในครอบครัวแล้ว เช่น การอุทิศเวลาเพื่องานทางสังคม การร่วมกันทำเมตตากิจต่าง ๆ การทำบุญให้ทาน การช่วยเหลือคนยากจน การไปจาริกแสวงบุญตามโบสถ์ต่าง ๆ การเข้ารับการอบรมในเรื่องของความเชื่อ การเรียนคำสอน การแบ่งปันพระวาจา การเรียนพระคัมภีร์ การเข้าเงียบฟื้นฟูจิตใจ การสวดภาวนา การทำสมาธิ การให้เวลากับครอบครัวด้วยการพากันไปพักผ่อน การพาลูก ๆ ไปเยี่ยมญาติพี่น้อง การไปให้กำลังหรือดูแลสุขภาพของคนชรา คนพิการ คนเจ็บไข้ได้ป่วย ฯลฯ
ถ้าเราปฏิบัติตามคำแนะนำเหล่านี้ เราจึงสมควรเรียกตนเองว่าเป็น “คริสตชน” ได้อย่างเต็มภาคภูมิ เพราะเราได้ "ดำเนินชีวิตสอดคล้องกับวันของพระเจ้าอย่างแท้จริง"
