บทเทศน์เรื่อง "พระเยซูเจ้าทรงทำอัศจรรย์ทวีขนมปัง"
(ยอห์น 6:1-15)
มีอะไรบ้างในโลกนี้ที่สามารถดับความหิวกระหาย หรือกินแล้วไมหิวอะไรอีกเลย
มีประชาชนมากมายมาชุมนุมกันเพื่อฟังพระเยซูเจ้าเทศนา แน่นอนเพราะว่าพวกเขากระหายที่จะรับฟังพระจาทรงชีวิต แต่ในเวลาเดียวกันก็หิวอาหารฝ่ายกายด้วย สานุศิษย์คนหนึ่งของพระเยซูเจ้าจึงต้องการให้คนไปหาซื้ออาหารมาเลี้ยง แต่ก็บ่นว่าจะหาเงินมาจากไหนและเท่าไรมาซื้ออาหารเลี้ยงคนจำนวนมากมายเช่นนี้
หลังจากพระองค์ทรงปล่อยให้มนุษย์แก้ปัญหากันเองแล้ว ก็ถึงวิธีการของพระองค์บ้าง
พระเยซูเจ้าทรงใช้สิ่งที่มีแต่เพียงเล็กน้อย คือ ขนมปัง 5 ก้อนกับปลา 2ตัว กล่าวขอบพระคุณพระบิดาสวรรค์ แล้วทรงแจกให้กับทุกคนกินกันตามที่พวกเขาต้องการ
ในขณะนั้น ชาวอิสราเอลกำลังรอคอยประกาศกตามที่โมเสสได้ให้สัญญาไว้ : พระยาเวห์พระเจ้าของท่านจะโปรดให้ผู้เผยพระวจนะอย่างข้าพเจ้านี้เกิดขึ้นในหมู่พวกท่านจากพี่น้องของท่าน ท่านท่านหลายจงเชื่อฟังเถิด(เฉลยธรรมบัญญัติ 18:15)
เครื่องหมายต่างๆที่พระเยซูเจ้าทรงกระทำนี้ รวมถึงการทวีขนมปังเป็นเครื่องหมายแสดงว่า พระบิดาทรงส่งพระเยซูเจ้าลงมาในฐานะที่ทรงเป็นประกาศกผู้ได้รับเจิม(แต่งตั้ง)และกษัตริย์ตามที่พวกเขารอคอย ซึ่งเรื่องการทวีขนมปังนี้ได้รับการบันทึกไว้ในพระวรสารทั้งสี่เล่ม(มัทธิว มาร์โก ลูกา และยอห์น)
ความหมายของอัศจรรย์นี้คืออะไร..
การเลี้ยงอาหารคน 5000 คนเป็นเครื่องหมายที่แสดงให้เห็นถึง “ความห่วงใย” ที่พระบิดาเจ้าทรงมีต่อประชาชนอิสราเอล โดยเทียบได้ถึงเหตุการณ์การประทาน “มานนา” เลี้ยงพวกเขาในยามที่ขาดแคลนอาหารขณะเดินทางอยู่ในทะเลทรายโดยมีโมเสสเป็นผู้นำในขณะนั้น อาหารนี้เป็นรูปแบบล่วงหน้าของอาหารจากสวรรค์ที่พระเยซูเจ้าทรงมอบให้กับประชาชนของพระองค์
พระเยซูเจ้าทรงสอนเราว่า พระบิดาเจ้าสวรรค์ของเราเท่านั้นที่ทรงกระทำเช่นนี้ได้ เพราะพระองค์เท่านั้นที่ทรงเป็น “ปังแท้จากสวรรค์” ซึ่งเราแต่ละคนสามารถเข้ามารับประสบการณ์เช่นนี้ได้
การเลี้ยงอาหารคน 5000 คนนี้ยังแสดงให้เราเห็นถึง “ความเมตตา” หรือ “ความใจดี” ของพระเจ้าที่ทรงมีต่อเราทุกคน เมื่อพระเจ้าให้อะไรใคร พระองค์ทรงให้อย่างเต็มที่ ให้อย่างพอเพียง “ขันทุกใบต้องเต็มล้น” พระองค์ประทานให้เรามากกว่าที่เราจำเป็นหรือร้องขอ ให้เรามากจนเราสามารถแบ่งปันให้กับผู้อื่นได้อีกด้วย โดยเฉพาะอย่างยิ่งให้กับบุคคลอื่นๆที่ขัดสนกว่าเราหรือที่มีความต้องการมากกว่าเรา
พระเจ้าทรง “รับ” จากเราแต่เพียงเล็กน้อย แต่ทรง “ทวี” สิ่งที่เรา “ให้” นั้นให้เพิ่มเติมขึ้นจนมากมาย และทรง “คืน” ให้เรา เพื่อเราจะได้ “ให้” กับ “ผู้อื่น” ได้
ท่านไว้วางใจในการจัดสรรของพระเจ้า หรือสิ่งที่ท่านมีหรือเป็นหรือไม่ และท่านแบ่งปันด้วยความเต็มใจให้กับผู้อื่นหรือผู้ที่ขัดสนบ้างหรือไม่
"ข้าแต่พระเจ้า พระองค์ทรงทำให้หัวใจของลูกอิ่มหนำ พระองค์ทรงเลี้ยงดูข้าพเจ้า โปรดให้ลูกได้ซื่อสัตย์ต่อพระองค์และกตัญญูต่อพระองค์ อีกทั้งใจดีต่อผู้อื่นดั่งเช่นที่พระองค์ทรงใจดีต่อลูกด้วยเทอญ อาแมน”
